Postanowienie TK z dnia 01 września 1998, sygn. Ts 97/98

W skardze konstytucyjnej Zakładów Mechanicznych “Ż” w likwidacji, sporządzonej 6 lipca 1998 r. zarzucono, iż art. 343 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz.U. Nr 137, poz. 926 ze zm.) jest niezgodny z art. 2, art. 31 ust. 2 oraz art. 32 ust. 1 Konstytucji RP. Zakwestionowany przepis Ordynacji podatkowej uchylił moc obowiązującą art. 4 ust. 2 dekretu z dnia 16 maja 1956 r. o umarzaniu i udzielaniu ulg w spłacaniu należności państwowych (Dz.U. Nr 17, poz. 92). Zdaniem skarżących Zakładów Mechanicznych uchylenie tego aktu prawnego, regulującego od 41 lat określoną dziedzinę działania Państwa, bez wprowadzenia przepisów przejściowych odnoszących się do spraw będących w toku postępowania, stanowi naruszenie zasady państwa prawnego. Złamanie zasady państwa prawnego nastąpiło przez to, że uchylenie zasad przyznawania ulg i umorzeń odnoszących się do należności Zakładu Ubezpieczeń Społecznych nastąpiło w ustawie do tego nie przeznaczonej, bo odnoszącej się wyłącznie do należności podatkowych. Doprowadziło to do uszczuplenia praw obywateli przyznanych im w uchylonym dekrecie.

Skarżące Zakłady Mechaniczne podniosły ponadto, iż zakwestionowana regulacja Ordynacji podatkowej narusza wynikające z art. 31 pkt 2 prawo do poszanowania praw nabytych z uwagi na brak przesłanek do ograniczania tych praw, a także zasadę równości wynikającą z art. 32 ust. 1 Konstytucji RP. Naruszenia tej ostatniej zasady skarżące Zakłady Mechaniczne dopatrują się w tym, iż podmioty ubiegające się o ulgę lub umorzenie należności w zakresie prawa podatkowego mogą ją otrzymać, natomiast możliwości takiej nie posiadają podmioty obciążone zobowiązaniami na rzecz ZUS. Tylko bowiem w tym pierwszym wypadku w przepisach przejściowych zawartych w Ordynacji podatkowej uregulowano kwestię spraw znajdujących się w toku postępowania w chwili uchylenia dekretu z 16 maja 1956 roku.

Skarżące Zakłady Mechaniczne wskazały, iż powołując się na treść art. 343