Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 24 stycznia 2008 r.
|
| Sygn. akt Ts 98/06 |
Uzasadnienie:
W skardze konstytucyjnej wniesionej do Trybunału Konstytucyjnego 24 kwietnia 2006 r. skarżąca przedstawiła wątpliwości co
do zgodności z Konstytucją art. 10 ust. 2 pkt 1 i ust. 3b ustawy z dnia 9 września 2000 r. o podatku od czynności cywilnoprawnych
(Dz. U. z 2005 r. Nr 41, poz. 399, ze zm.; dalej: u.p.cz.c.) oraz art. 7 § 1 ustawy z dnia 14 lutego 1991 r. – Prawo o notariacie
(Dz. U. z 2002 r. Nr 42, poz. 369, ze zm.; dalej: prawo o notariacie) oraz art. 30 § 1, § 3 i § 4 ustawy z dnia 29 sierpnia
1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60, ze zm.; dalej: ordynacja podatkowa). Przedmiotem zarzutów skarżącej
jest wynikające z wymienionych powyżej przepisów nałożenie na notariusza funkcji płatnika podatku od czynności cywilnoprawnych
dokonywanych w formie aktu notarialnego (art. 10 ust. 2 pkt 1 i ust. 3b u.p.cz.c.). Notariusz jako płatnik jest zobowiązany
ustalić wysokość i pobrać od podatnika (strony czynności prawnej) należny podatek (co wynika pośrednio z art. 7 § 1 prawa
o notariacie). Płatnik, w tym wypadku notariusz, który nie wykonał swoich obowiązków odpowiada za podatek niepobrany lub podatek
pobrany a niewpłacony (art. 30 § 1 ordynacji podatkowej). Za należności te odpowiada on całym swoim majątkiem (art. 30 § 3
ordynacji podatkowej). Jeżeli w postępowaniu podatkowym organ podatkowy stwierdzi okoliczność, że płatnik nie pobrał należnego
podatku lub pobrał, a go nie wpłacił, organ ten wydaje decyzję o odpowiedzialności podatkowej płatnika, w której określa wysokość
należności z tytułu niepobranego lub pobranego, a niewpłaconego podatku (art. 30 § 4 ordynacji podatkowej). Notariusze są
ponadto zobowiązani do przekazywania właściwemu organowi podatkowemu odpisów sporządzanych aktów notarialnych, dotyczących
czynności cywilnoprawnych stanowiących przedmiot opodatkowania oraz kopii rejestrów podatku