Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 22 stycznia 2019 r.
|
| Sygn. akt Ts 98/09 |
Uzasadnienie
W skardze konstytucyjnej M.J., wniesionej do Trybunału Konstytucyjnego 10 kwietnia 2009 r. (data nadania), zarzucono niezgodność
art. 286 § 1 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. – Kodeks karny (ówcześnie: Dz. U. Nr 88, poz. 553, obecnie: Dz. U. z 2018 r.
poz. 1600; dalej: k.k.) z art. 2, art. 22 oraz art. 31 Konstytucji, a także z art. 1 Protokołu nr 4 do Konwencji o ochronie
praw człowieka i podstawowych wolności, zapewniającego niektóre prawa i wolności inne niż już zawarte w Konwencji i Protokole
nr 1 do Konwencji, sporządzonego w Strasburgu dnia 16 września 1963 r. (Dz. U. z 1995 r. Nr 36, poz. 175).
Na etapie wstępnej kontroli skargi konstytucyjnej Trybunał powziął wątpliwość co do autentyczności widniejących pod skargą
i pełnomocnictwem do jej sporządzenia podpisów oraz pieczęci imiennych radcy prawnego G.K. Zaistniało wówczas uzasadnione
podejrzenie popełnienia czynu zabronionego, określonego w art. 270 k.k., o czym Szef Biura Trybunału Konstytucyjnego zawiadomił
Prokuraturę Rejonową w T. pismem z 11 stycznia 2010 r. (znak: […]).
W tym stanie rzeczy, postanowieniem z 12 stycznia 2010 r., Trybunał Konstytucyjny, na podstawie art. 177 § 1 pkt 4 ustawy
z dnia 17 listopada 1964 r. – Kodeks postępowania cywilnego (ówcześnie: Dz. U. Nr 43, poz.