Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 11 grudnia 2014 r.
|
| Sygn. akt Ts 98/14 |
Uzasadnienie:
W skardze konstytucyjnej wniesionej do Trybunału Konstytucyjnego 11 kwietnia 2014 r. (data nadania) R.S. (dalej: skarżący)
wystąpił o zbadanie zgodności art. 3941 oraz art. 5191 ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. – Kodeks postępowania cywilnego (Dz. U. z 2014 r. poz. 101, ze zm.; dalej: k.p.c.) z art.
2, art. 5, art. 32 ust. 1, art. 45 ust. 1, art. 77 ust. 2 oraz art. 78 Konstytucji.
Postanowieniem z 8 września 2014 r. Trybunał Konstytucyjny odmówił nadania złożonej skardze dalszego biegu. Trybunał stwierdził,
że w części dotyczącej art. 5191 § 2, 3 i 4 k.p.c. skarga nie spełniała przesłanki określonej w art. 79 ust. 1 Konstytucji w zw. z art. 47 ust. 1 pkt 1 ustawy
z dnia 1 sierpnia 1997 r. o Trybunale Konstytucyjnym (Dz. U. Nr 102, poz. 643, ze zm.; dalej: ustawa o TK). Przepisy te bowiem
nie były podstawą wydanego wobec skarżącego postanowienia Sądu Najwyższego z 22 listopada 2013 r. (sygn. akt II CZ 77/13).
Postawione w skardze zarzuty dotyczące art. 3941 i art. 5191 § 1 k.p.c. Trybunał uznał zaś za oczywiście bezzasadne (art. 49 w zw. z art. 36 ust. 3 ustawy o TK). Jak bowiem ustalił,
skarżący dochodzi w postępowaniu skargowym „prawa do trzeciej instancji”. Trybunał podkreślił przy tym, że żaden ze wskazanych
w skardze przepisów Konstytucji nie daje podstaw do konstruowania takiego prawa po stronie skarżącego.
W zażaleniu na powyższe postanowienie skarżący podnosi, że należycie wykazał naruszenie swoich konstytucyjnych wolności i
praw, w szczególności prawa do sądu, statuowanego w art. 45 ust. 1 Konstytucji. Jak zaznacza, „odmowa przyznania [mu] (…)
przymiotu uczestnika w (…) sprawie [I Ns 1475/03] , a w konsekwencji zwolnienie go od udziału w postępowaniu – miało względem