Postanowienie TK z dnia 14 grudnia 2017, sygn. Ts 98/17

W skardze konstytucyjnej wniesionej do Trybunału Konstytucyjnego 2 maja 2017 r. (data nadania) adwokat M.R. (dalej: skarżący) zakwestionował zgodność: po pierwsze, art. 3 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. ‒ Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 1369; dalej: p.p.s.a.) w zakresie, w jakim przepis ten „nie pozwala na zaskarżenie do wojewódzkiego sądu administracyjnego uchwały okręgowej rady adwokackiej w przedmiocie pozostawienia bez rozpoznania odwołania adwokata od decyzji dziekana okręgowej rady adwokackiej w sprawie wyznaczenia zastępcy obrońcy w postępowaniu dyscyplinarnym przed sądem dyscyplinarnym izby adwokackiej”; po drugie, art. 48 ust. 4 ustawy z dnia 26 maja 1982 r. ‒ Prawo o adwokaturze (Dz. U. z 2016 r. poz. 1999, ze zm.; dalej: p.a.) w zakresie, w jakim „nie pozwala na zaskarżenie decyzji dziekana okręgowej rady adwokackiej w sprawie wyznaczenia zastępcy obrońcy w postępowaniu dyscyplinarnym przed sądem dyscyplinarnym izby adwokackiej”, z art. 45 ust 1, art. 77 ust. 2, art. 78, art. 176 ust. 1, art. 177, art. 42 ust. 2, art. 184, art. 2 Konstytucji.

Skarga konstytucyjna została wniesiona w związku z następującą sprawą.

Przed Sądem Dyscyplinarnym Izby Adwokackiej w P. toczyła się przeciwko skarżącemu sprawa, w której był on reprezentowany przez adwokata Arkadiusza Tetelę. W zarządzeniu z kwietnia 2016 r. Dziekan Okręgowej Rady Adwokackiej w P., działając na podstawie art. 37a ust. 2 p.a., wyznaczył adwokata Wiktora Andraszaka zastępcą adwokata Arkadiusza Teteli.

Skarżący wniósł od zarządzenia Dziekana odwołanie, które Okręgowa Rada Adwokacka w P. w uchwale z maja 2016 r. pozostawiła bez rozpoznania. Rada uznała, że ani art. 37a p.a., ani żaden inny przepis tej ustawy nie przewidują możliwości zaskarżenia decyzji Dziekana o wyznaczeniu zastępcy adwokata.

Skarżący wywiódł od uchwały Rady skargę, którą Wojewódzki Sąd Administracyjny w P. odrzucił w postanowieniu z października