Postanowienie TK z dnia 28 czerwca 2000, sygn. Ts 98/99

1. W skardze konstytucyjnej zarzucono niezgodność art. 26 ust. 3 pkt 2, art. 27 ust. 3 pkt 1 i 2 ustawy z dnia 22 sierpnia 1997 r. o ochronie osób i mienia (Dz.U. Nr 114, poz. 740) oraz art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 19 sierpnia 1994 r. o ochronie zdrowia psychicznego (Dz.U. Nr 111, poz. 535) z art. 2 Konstytucji Rzeczpospolitej Polskiej oraz niezgodność art. 34 i art. 35 pkt 2 ustawy z dnia 22 sierpnia 1997 r. o ochronie osób i mienia (Dz.U. Nr 114, poz. 740), załącznika nr 3 i 5 do rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 7 sierpnia 1998 r. w sprawie rodzajów dyplomów i świadectw wydawanych przez szkoły i inne placówki oświatowe, które potwierdzają uzyskanie specjalistycznych kwalifikacji w zakresie ochrony osób i mienia, minimalnego zakresu programów kursów pracowników ochrony fizycznej pierwszego i drugiego stopnia oraz zakresu obowiązujących tematów egzaminacyjnych i trybu ich składania, składu komisji egzaminacyjnej i sposobu przeprowadzania egzaminu (Dz.U. Nr 113, poz. 731) oraz paragrafu 5 ust. 1 i 2, § 6, § 10 ust. 1 i 2 rozporządzenia Ministra Zdrowia i Opieki Społecznej z dnia 23 marca 1999 r. w sprawie badań lekarskich i psychologicznych osób ubiegających się o wydanie licencji oraz posiadających licencję pracownika ochrony fizycznej (Dz.U. Nr 30, poz. 299) z art. 2, art. 10, art. 31 ust. 3, art. 32, art. 92 ust. 1 Konstytucji Rzeczpospolitej Polskiej. Skarżący zarzucił m.in., iż zaskarżone przepisy ustawy o ochronie osób i mienia nie spełniają wymogów określoności wynikających z art. 2 Konstytucji. Z kolei art. 34 i art. 35 zawierają delegację ustawową o charakterze blankietowym i nie spełniającą wymogów zawartych w art. 92 ust. 1 Konstytucji. W konsekwencji wydane na ich podstawie rozporządzenia wkraczają w