Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 5 lutego 2001 r.
|
| Sygn. akt Ts 99/00 |
Uzasadnienie:
W skardze konstytucyjnej sporządzonej przez pełnomocnika skarżącego – Jerzego Sz. zakwestionowano zgodność art. 213 ustawy
z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (tekst jednolity z 2000 r. Dz.U. Nr 46, poz. 543) z art. 2, art.
31 ust. 3, art. 64 ust. 1 i 2 Konstytucji RP. Istoty niezgodności upatrywał pełnomocnik skarżącego w tym, iż zaskarżony przepis
– stanowiąc podstawę niedopuszczenia skarżącego do przetargu – ogranicza jego prawa majątkowe, w sposób wykraczający poza
dopuszczalny zakres, wynikający z art. 31 ust. 3 konstytucji.
Postanowieniem z 29 listopada 2000 r. Trybunał Konstytucyjny odmówił nadania skardze konstytucyjnej dalszego biegu. W uzasadnieniu
postanowienia uznano, że zaskarżony przepis nie stanowił podstawy prawnej rozstrzygnięcia podjętego w sprawie skarżącego.
Taką podstawą był bowiem art. 17 ustawy z dnia 29 grudnia 1993 r. o zmianie ustawy o gospodarowaniu nieruchomościami rolnymi
Skarbu Państwa oraz o zmianie niektórych ustaw (Dz.U. z 1994 r. Nr 1, poz. 3). Ponadto w postanowieniu wskazano, iż skarga
konstytucyjna wniesiona została przedwcześnie, albowiem skarżący nie wyczerpał przysługującej w sprawie drogi prawnej, w szczególności
nie wystąpił z powództwem do sądu powszechnego.
Zażalenie na powyższe rozstrzygnięcie Trybunału Konstytucyjnego wniósł pełnomocnik skarżącego. Wskazał w nim na bezpodstawność
stanowiska uznającego oczywistą bezzasadność wniesionej skargi konstytucyjnej. Zarzucił Trybunałowi Konstytucyjnemu nie przeprowadzenie
bliższej analizy relacji zachodzącej między zaskarżonym art. 213 ustawy o gospodarce nieruchomościami a art. 17 ustawy o zmianie
ustawy o gospodarowaniu nieruchomościami rolnymi Skarbu Państwa oraz o zmianie niektórych ustaw. Ponadto zakwestionował uznanie
skargi konstytucyjnej