Postanowienie TK z dnia 10 marca 2009, sygn. Ts 99/07

W skardze konstytucyjnej z 7 maja 2007 r. (data nadania w urzędzie pocztowym) zarzucono, że art. 51 oraz art. 52 w zw. z art. 90e ust. 1 i 2 ustawy z dnia 28 lipca 1990 r. o działalności ubezpieczeniowej (Dz. U. z 1996 r. Nr 11, poz. 62, ze zm.) naruszają prawa skarżącego określone w art. 42 oraz art. 45 ust. 1 Konstytucji. Zdaniem skarżącego, kwestionowane przepisy nie regulują charakteru stosunku prawnego łączącego Ubezpieczeniowy Fundusz Gwarancyjny z podmiotami zobowiązanymi do uiszczenia opłaty karnej, w następstwie czego „nie ma możliwości określenia rodzaju procedury, zgodnie z którą Fundusz uprawniony jest do nakładania opłaty karnej na podmioty zobowiązane do zawarcia obowiązkowej umowy ubezpieczenia oraz egzekwowania tych opłat na podstawie własnego tytułu wykonawczego w trybie egzekucji administracyjnej”. Skarżący dowodzi zatem, że „(...) decyzja Funduszu stwierdzająca obowiązek uiszczenia opłaty karnej jest decyzją, na którą nie przysługuje żaden środek odwoławczy”. Tak ukształtowany stan prawny narusza prawa skarżącego przyznane przez art. 42 i art. 45 ust. 1 Konstytucji.

Skarga konstytucyjna została złożona w oparciu o następujący stan faktyczny.

Postanowieniem (nr UE/724/1080/5B/03) z 2 września 2003 r. Naczelnik Drugiego Urzędu Skarbowego w Gdańsku uznał za bezzasadne zarzuty skarżącego w przedmiocie nieistnienia obowiązku i niedopuszczalności egzekucji oraz odmówił umorzenia postępowania egzekucyjnego prowadzonego na podstawie tytułu wykonawczego (nr EA/419/03) z 27 stycznia 2003 r., który wystawił wierzyciel – Ubezpieczeniowy Fundusz Gwarancyjny w Warszawie, obejmującego należność z tytułu opłaty za niedopełnienie przez skarżącego obowiązku zawarcia umowy ubezpieczenia OC w kwocie 3300 zł. Postanowieniem (nr IO/724–0258/03) z 30 września 2003 r. Dyrektor Izby Skarbowej w Gdańsku utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie. Wyrokiem z 5 maja 2004 r. (sygn. akt I SA/Gd 1290/03) Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku oddalił skargę na powyższe postanowienie. Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z