Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 3 września 2010 r.
|
| Sygn. akt Ts 99/09 |
Uzasadnienie:
W skardze konstytucyjnej z 17 kwietnia 2009 r. Biuro Ochrony Osób i Mienia „Persona” sp. z o.o. (dalej: skarżąca) zarzuciła,
że art. 1302 § 3 ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. – Kodeks postępowania cywilnego (Dz. U. Nr 43, poz. 296, ze zm.; dalej: k.p.c.) oraz
art. 21 ustawy z dnia 28 lipca 2005 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych (Dz. U. Nr 167, poz. 1398, ze zm.; dalej:
u.k.s.c.) są niezgodne z art. 2, art. 31 ust. 3, art. 32 ust. 1, art. 45 ust. 1, art. 77 ust. 2, art. 78 oraz art. 177 Konstytucji
Rzeczypospolitej Polskiej.
Zaskarżonym przepisom skarżąca zarzuciła niczym nieuzasadniony, zbytni rygoryzm, skutkujący w szczególności zamknięciem drogi
sądowej dochodzenia naruszonych wolności lub praw.
Skarga konstytucyjna została wniesiona w związku z następującą sprawą. Postanowieniem z 16 września 2008 r. (sygn. akt VII
GC 291/08) Sąd Rejonowy dla Warszawy Pragi – Północ, VII Wydział Gospodarczy odrzucił zażalenie skarżącej reprezentowanej
przez profesjonalnego pełnomocnika na postanowienie z 31 lipca 2008 r. o odrzuceniu sprzeciwu. W uzasadnieniu Sąd ten przyjął,
że zażalenie wniesione przez radcę prawnego nie zostało opłacone. Sąd Okręgowy Warszawa – Praga w Warszawie, X Wydział Gospodarczy,
oddalił postanowieniem z 16 grudnia 2008 r. (sygn. akt X Gz 288/08) wniesione w tej sprawie zażalenie. Powyższe postanowienie
zostało doręczone skarżącej 19 stycznia 2009 r.
Postanowieniem z 2 listopada 2009 r. (doręczonym pełnomocnikowi skarżącej 9 listopada 2009 r.) Trybunał Konstytucyjny odmówił
nadania dalszego biegu skardze konstytucyjnej. W uzasadnieniu wskazał, że wydanie merytorycznego orzeczenia jest zbędne, gdyż
art. 1302 § 3 k.p.c. był już przedmiotem oceny w innej sprawie zakończonej wyrokiem. W odniesieniu do art. 21 u.k.s.c. Trybunał uznał,
że z uwagi na jego techniczny charakter i funkcjonalny związek z art.