Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 7 grudnia 2011 r.
|
| Sygn. akt Ts 99/10 |
Uzasadnienie:
W skardze konstytucyjnej z 14 kwietnia 2010 r. Jarosław J. (dalej: skarżący) zarzucił, że art. 531 ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. – Kodeks postępowania cywilnego (Dz. U. Nr 43, poz. 296, ze zm.; dalej: k.p.c.) w zakresie,
w jakim dopuszcza rozpoznanie przez sąd wniosku o wyłączenie sędziego w oparciu o przesłankę „oczywistej bezzasadności”, jest
niezgodny z art. 45 ust. 1 Konstytucji.
Skarga konstytucyjna została wniesiona w związku z następującym stanem faktycznym.
Postanowieniem z 21 listopada 2008 r. (sygn. akt I C 1028/07) Sąd Okręgowy w Gdańsku – I Wydział Cywilny odrzucił wniosek
skarżącego (złożony w związku z powództwem skarżącego o zapłatę) o wyłączenie sędziego jako oczywiście bezzasadny. Pismem
procesowym z 9 grudnia 2008 r. skarżący wystąpił do Sądu Rejonowego – Warszawa-Śródmieście o ustanowienie pełnomocnika do
sporządzenia skargi konstytucyjnej. Trybunał, działając na podstawie art. 19 ust. 1 ustawy z dnia 1 sierpnia 1997 r. o Trybunale
Konstytucyjnym (Dz. U. Nr 102, poz. 643, ze zm.; dalej: ustawa o TK), ustalił, że 14 grudnia 2009 r. wniosek skarżącego został
przekazany do Sądu Rejonowego dla Warszawy Pragi-Południe w Warszawie – I Wydział Cywilny. Postanowieniem z 16 lutego 2010
r. (sygn. akt I Co 3069/09) Sąd Rejonowy dla Warszawy Pragi-Południe w Warszawie – Wydział Cywilny ustanowił dla skarżącego
pełnomocnika do sporządzenia skargi konstytucyjnej. Pismem z 16 marca 2010 r. (znak: L.dz.3203/PU-5779/10, doręczonym pełnomocnikowi
23 marca 2010 r.) Okręgowa Izba Radców Prawnych w Warszawie do sporządzenia skargi wyznaczyła radcę prawnego Michała Rudnickiego.
Zarządzeniem sędziego Trybunału Konstytucyjnego z 14 czerwca 2010 r. (doręczonym 21 czerwca 2010 r.) pełnomocnik (Michał Rudnicki)
został wezwany do uzupełnienia braków formalnych skargi konstytucyjnej przez: dokładne wskazanie, w jaki sposób art. 531 k.p.c. w zakresie, w jakim stanowi o odrzuceniu przez sąd