Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 6 czerwca 2017 r.
|
| Sygn. akt Ts 99/16 |
Uzasadnienie
W skardze konstytucyjnej wniesionej do Trybunału Konstytucyjnego 31 maja 2016 r. (data nadania) E.W. i A.F. (dalej: skarżący)
zarzucili niezgodność art. 216 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz. U. z 2015 r.
poz. 1774, ze zm.; dalej: u.g.n.) w zakresie, w jakim przepis ten wyklucza zastosowanie art. 136 i art. 137 u.g.n. do zwrotu
nieruchomości wywłaszczonej na podstawie dekretu z dnia 26 października 1945 r. o własności i użytkowaniu gruntów na obszarze
m.st. Warszawy (Dz. U. Nr 50, poz. 279; dalej: dekret warszawski), niewykorzystanej na cel wywłaszczenia „z powodu pominięcia
dekretu wśród enumeratywnie wyszczególnionych w art. 216 ust. 1 oraz art. 216 ust. 2 u.g.n. przepisów prawa” z art. 64 ust.
1 i 2 oraz art. 21 ust. 2 w zw. z art. 32 ust. 1 Konstytucji.
Zarządzeniem sędziego Trybunału Konstytucyjnego z 22 czerwca 2016 r. pełnomocnika skarżących wezwano do dokładnego określenia
sposobu naruszenia konstytucyjnych wolności i praw skarżących wyrażonych w art. 64 ust. 1 i 2 oraz art. 21 ust. 2 w zw. z art.
32 ust. 1 Konstytucji przez zaskarżone przepisy art. 216 ust. 1 i 2 ugn. Skarżący odnieśli się do powyższego zarządzenia pismem
z 4 lipca 2016 r., podtrzymując zasadniczo stanowisko wyrażone w skardze konstytucyjnej.
Postanowieniem z 15 grudnia 2016 r. (doręczonym pełnomocnikowi skarżących 23 grudnia 2016 r.) Trybunał Konstytucyjny odmówił
nadania skardze konstytucyjnej dalszego biegu. Wskazał, że istota sformułowanych w skardze zarzutów opiera się na twierdzeniu,
iż pominięcie w art. 216 u.g.n. dekretu warszawskiego przesądza o pozbawieniu byłych właścicieli i ich następców prawnych
domagania się zwrotu nieruchomości odebranych na jego postawie. Trybunał uznał także, że zarzuty skargi zmierzają do udowodnienia
konieczności wprowadzenia możliwości wystąpienia z nowym, odrębnym od przewidzianych w obowiązującym systemie prawnym roszczeniem.
Trybunał wobec powyższych zarzutów, wskazując na obowiązujący stan prawny, wykazał, że byłym właścicielom nieruchomości