Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 28 czerwca 2000 r.
|
| Sygn. akt U 1/00 |
Uzasadnienie:
I
1. Wnioskiem z 29 listopada 1999 roku Związek Zawodowy Górników w Polsce zwrócił się do Trybunału Konstytucyjnego o zbadanie
zgodności z konstytucją 9 ust. 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 27 grudnia 1993 roku w sprawie opłat za szczególne
korzystanie z wód i urządzeń wodnych (Dz.U. Nr 133, poz. 637; zm.: z 1994 r. Nr 140, poz. 773; z 1995 r. Nr 153, poz. 776;
z 1996 r. Nr 156, poz. 783; z 1997 r. Nr 160, poz. 1089; z 1998 r. Nr 162, poz. 1127; z 1999 r. Nr 45, poz. 442), z art. 2
art. 7 i art. 92 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej oraz art. 56 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 24 października 1974
r. – Prawo wodne (Dz.U. Nr 38, poz. 230 ze zm.).
Uzasadniając swą legitymację do wystąpienia z wnioskiem do Trybunału Konstytucyjnego, wnioskodawca stwierdził, iż przedmiotowa
sprawa jest nierozerwalnie związana z zakresem jego działania, ponieważ dotyczy praw majątkowych pracowników górnictwa węglowego.
Ze statutu Związku Zawodowego Górników w Polsce wynika, iż do zadań tego związku należą między innymi: prezentowanie stanowiska
swoich członków wobec organów państwa, a także podejmowanie działań, które są konieczne w celu obrony interesów członków związku.
W tym kontekście, wynik postępowania przed Trybunałem może mieć istotny wpływ na sytuację płacową członków związku, rzutuje
bowiem na zadłużenie jednostek organizacyjnych górnictwa węglowego, a tym samym na płace górników.
Uzasadniając zarzut niezgodności kwestionowanych przepisów z konstytucją i ustawą z 24 października 1974 r. – Prawo wodne,
wnioskodawca stwierdził, iż z art. 92 konstytucji wynika, że akty prawne w randze rozporządzenia wydawane winny być wyłącznie
na podstawie szczegółowego upoważnienia zawartego w ustawie. Rozszerzająca interpretacja takich upoważnień jest niedopuszczalna,
w szczególności zaś niedopuszczalna jest regulacja w przepisach rangi podustawowej spraw,