Wyrok TK z dnia 29 czerwca 2004, sygn. U 1/03

1. Rzecznik Praw Obywatelskich pismem z 11 lutego 2003 r. wystąpił z wnioskiem o stwierdzenie niezgodności § 1 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 17 października 2001 r. w sprawie szczegółowych zasad przydziału, opróżniania i norm zaludnienia lokali mieszkalnych oraz przydziału i opróżniania tymczasowych kwater przeznaczonych dla policjantów (Dz. U. Nr 131, poz. 1469; dalej: rozporządzenie z 17 października 2001 r. lub rozporządzenie w sprawie mieszkań dla policjantów) z art. 88 ust. 1 i art. 97 ust. 1 ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji (Dz. U. z 2002 r. Nr 7, poz. 58 ze zm.; dalej: ustawa o Policji), a przez to także niezgodności z art. 92 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej.

1.1. Analiza art. 88 ust. 1 oraz art. 95 ust. 1 ustawy o Policji prowadzi do wniosku, iż co do zasady lokal mieszkalny przydziela się policjantowi w służbie stałej nieposiadającemu mieszkania, który ponadto nie skorzystał z pomocy finansowej na uzyskanie lokalu mieszkalnego, jak również nie zbył uprzednio posiadanego mieszkania. Ustawa o Policji nie formułuje innych dodatkowych warunków, od których uzależniony jest przydział lokalu mieszkalnego na rzecz policjanta.

Ustawodawca, formułując w sensie pozytywnym prawo funkcjonariusza Policji do lokalu mieszkalnego, wskazuje jako cechę istotną, którą musi się charakteryzować policjant ubiegający się o ten lokal, pozostawanie w służbie stałej. Treść § 1 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia z 17 października 2001 r., uzależniając przydział lokalu od nieprzewidzianych w ustawie przesłanek, tj. kwalifikacji zawodowych, przydatności do służby i okresu służby w jednostkach organizacyjnych podległych ministrowi właściwemu do spraw wewnętrznych, zdaniem Rzecznika Praw Obywatelskich, przesądza o niezgodności tego przepisu z art. 88 ust. 1 ustawy o Policji.

1.2. Rzecznik Praw Obywatelskich wskazał