Postanowienie TK z dnia 08 maja 2012, sygn. U 1/11

1. Rzecznik Praw Obywatelskich we wniosku z 14 marca 2011 r. zakwestionował zgodność § 3 ust. 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 lutego 2010 r. w sprawie świadczeń socjalnych funkcjonariuszy celnych i członków ich rodzin (Dz. U. Nr 33, poz. 177; dalej: rozporządzenie RM), w części zawierającej słowa „Inter Regio”, z art. 135 ust. 2 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o Służbie Celnej (Dz. U. Nr 168, poz. 1323, ze zm.; dalej: ustawa o Służbie Celnej) oraz art. 32 i art. 92 ust. 1 Konstytucji.

Art. 135 ust. 1 ustawy o Służbie Celnej stanowi, że funkcjonariuszom i członkom ich rodzin, byłym funkcjonariuszom, w tym emerytom i rencistom oraz członkom ich rodzin, mogą być przyznawane świadczenia socjalne. W ustępie drugim tego przepisu Rada Ministrów została upoważniona do określenia, w drodze rozporządzenia, podmiotów uprawnionych do wypłaty świadczeń socjalnych, rodzaju i zakresu tych świadczeń, sposobu obliczania i ich wysokości, terminów rozliczeń oraz wypłat, uwzględniając prawidłowość wypłacanych świadczeń oraz warunki korzystania z tych świadczeń. Na podstawie tego upoważnienia wydano rozporządzenie RM, którego § 3 ust. 1 stanowi, że funkcjonariuszowi i członkom rodziny funkcjonariusza przysługuje, na jego wniosek, raz w roku kalendarzowym świadczenie w postaci przejazdu w klasie drugiej pociągu Inter Regio na koszt urzędu, w którym funkcjonariusz pełni służbę, do jednej z wybranych przez siebie miejscowości w kraju i z powrotem.

Zdaniem Rzecznika Praw Obywatelskich, upoważnienie ustawowe, sformułowane w art. 135 ust. 2 ustawy o Służbie Celnej, nie daje podstaw organowi wykonawczemu do wskazania w akcie wykonawczym konkretnego przewoźnika kolejowego, którego usługi przewozowe uprawniają do skorzystania ze świadczenia. Taka regulacja wykonawcza nie pozostaje w „uchwytnym” związku z materią upoważnienia ustawowego. Rzecznik stwierdził, że art. 135 ust. 2 ustawy o Służbie Celnej nie upoważnia do wskazania