Postanowienie TK z dnia 20 września 1989, sygn. U 1/89

Federacja Związków Zawodowych Marynarzy i Rybaków Dalekomorskich, na podstawie art. 20 ust. 1 ustawy z dnia 29 kwietnia 1985 r. o Trybunale Konstytucyjnym (Dz. U. Nr 22, poz. 98; zmiana Dz. U. z 1987 r. Nr 21, poz. 123; z 1989 r. Nr 34, poz. 178); wniosła o zbadanie zgodności przepisów uchwały Nr 123 Rady Ministrów z dnia 3 września 1984 r. w sprawie zasad podejmowania pracy przez obywateli polskich za granicą u pracodawców zagranicznych (M. P. Nr 23, poz. 157; zmiana: M. P. z 1985 r. Nr 35, poz. 233) z ustawą z dnia 26 czerwca 1974 r. Kodeks pracy oraz z ustawą z dnia 8 października 1982 r. o związkach zawodowych (Dz. U. Nr 32, poz. 216 z późn. zm.).

W uzasadnieniu wniosku podniesiono między innymi, że Rada Ministrów w drodze uchwały unormowała szereg kwestii dotyczących praw i obowiązków obywateli, a więc zagadnień stanowiących materię ustawową. Podjęto ją bez niezbędnej w takim wypadku podstawy prawnej zawartej w akcie ustawodawczym. Wnioskodawca wskazał, że mimo braku takiej podstawy uchwała formułuje szereg upoważnień, obejmując nimi także kwestie podlegające uregulowaniu w ustawie lub w wydanym na podstawie wyraźnego upoważnienia ustawy - rozporządzeniu.

Przepisy powołanej uchwały Rady Ministrów z dnia 3 września 1984 r. dotyczą podejmowania pracy przez obywateli polskich za granicą u pracodawców zagranicznych, a więc szczególnego rodzaju stosunku pracy. W ocenie wnioskodawcy, niektóre z wymienionych przepisów zawierają regulacje odbiegające - ze szkodą dla pracowników - od ogólnie przyjętych zasad. Przed podjęciem uchwały Rada Ministrów nie zapewniła Federacji Związków Zawodowych Marynarzy i Rybaków Dalekomorskich udziału w pracach nad projektem tego aktu normatywnego oraz nie umożliwiła jej złożenia opinii o tym akcie. Powyższe unormowania uchwały oraz sposób jej wydania - jak stwierdza wnioskodawca - naruszają przepisy kodeksu pracy