Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 7 października 1992 r.
|
| Sygn. akt U 1/92 |
Uzasadnienie
Rzecznik Praw Obywatelskich we wniosku skierowanym do Trybunału Konstytucyjnego w dniu 7 stycznia 1992 r. wniósł o stwierdzenie:
1) czy art. 37 Kodeksu etyki lekarskiej jest zgodny z art. 90 Konstytucji RP w zw. z art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 24 kwietnia
1956 r. o warunkach dopuszczalności przerywania ciąży;
2) czy art. 76 Kodeksu etyki lekarskiej jest zgodny z art. 110 § 2 Kodeksu karnego wykonawczego;
3) czy art. 26 Kodeksu etyki lekarskiej jest zgodny z art. 14 ustawy z dnia 28 października 1950 r. o zawodzie lekarza;
4) czy art. 46 w zw. z art. 48 Kodeksu etyki lekarskiej jest zgodny z art. 23a Kodeksu karnego.
W uzasadnieniu wniosku Rzecznik Praw Obywatelskich wskazał, że uchwalony przez II Nadzwyczajny Krajowy Zjazd Lekarzy w dniu
14 grudnia 1991 r. na podstawie art. 33 pkt 1 w zw. z art. 4 ust. t pkt 2 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. o izbach lekarskich
(Dz. U. Nr 30, poz. 158 zm. z 1990 r. Dz. U. Nr 20, poz. 120), Kodeks etyki lekarskiej ma charakter aktu normatywnego z zakresu
administracji państwowej, oraz że Trybunał Konstytucyjny jest właściwy do kontroli takich aktów normatywnych, tworzonych przez
samorząd lekarski. Stwierdził ponadto, iż upoważnienie do wydania przepisów wynikające z art. 4 ust. 1 pkt 2 w związku z art.
33 pkt 1 ustawy o izbach lekarskich powinno uwzględniać okoliczności, że wszelka regulacja dotycząca praw i wolności obywatelskich
może być zawarta wyłącznie w aktach rzędu ustawy lub aktach niższej rangi, mających wyraźne upoważnienie ustawowe oraz, że
regulacja ta uwzględniać musi obowiązujący system prawa. W związku z powyższym Rzecznik Praw Obywatelskich podniósł, iż Kodeks
etyki lekarskiej ogranicza sytuacje, w których dopuszczalne jest przerywanie ciąży. Po pierwsze, ogranicza