Orzeczenie TK z dnia 16 grudnia 1996, sygn. U 1/96

Sygnatura: U 1/96
Data orzeczenia: 16 grudnia 1996
Sąd: Trybunał Konstytucyjny, Warszawa (TK)

Teza

Trybunał Konstytucyjny uznał, że rozporządzenie ograniczające zakres wydatków mieszkaniowych uwzględnianych przy obliczaniu dodatku mieszkaniowego wyłącznie dla właścicieli lokali, narusza konstytucyjne zasady równości i sprawiedliwości społecznej, wprowadzając nieuzasadnione i dyskryminujące zróżnicowanie.

Istota

Rzecznik Praw Obywatelskich zakwestionował przed Trybunałem Konstytucyjnym § 1 ust. 1 pkt 3 rozporządzenia Rady Ministrów z 7 listopada 1994 r. w sprawie dodatków mieszkaniowych, który wyłączył z podstawy obliczania dodatku mieszkaniowego dla właścicieli lokali koszty zarządu nieruchomością wspólną, uwzględniając jedynie opłaty za energię cieplną, wodę, odbiór nieczystości, windę i antenę zbiorczą. Wnioskodawca argumentował, że rozporządzenie narusza art. 42 ust. 6 ustawy o najmie lokali, konstytucyjną…

jeszcze 148 słów

Pełna notatka w aplikacji QuickMap

Notatka QuickMap to nasza wartość dodana — zaloguj się lub załóż konto, aby przeczytać całość w aplikacji.

Zaloguj się Wypróbuj za darmo

Sentencja

orzeka: 1. Paragraf 1 ust. 1 pkt 3 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7 listopada 1994 r. w sprawie dodatków mieszkaniowych (Dz.U. Nr 119, poz. 570), jest niezgodny z zasadą równości obywateli wobec prawa – art. 67 ust. 2 przepisów konstytucyjnych pozostawionych w mocy przez art. 77 Ustawy Konstytucyjnej z dnia 17 października 1992 r. o wzajemnych stosunkach między władzą ustawodawczą i wykonawczą Rzeczypospolitej Polskiej oraz o samorządzie terytorialnym (Dz.U. Nr 84, poz. 426; zm.: z 1995 r. Nr 38, poz. 184; Nr 150, poz. 729; z 1996 r. Nr 106, poz. 488) i z zasadą sprawiedliwości społecznej (art. 1 powołanych przepisów konstytucyjnych), przez to, że w oparciu o kryteria pozbawione relewantnego związku z celem ustawy z dnia 2 lipca 1994 r. o najmie lokali mieszkalnych i dodatkach mieszkaniowych (Dz.U. Nr 105, poz. 509; zm.: z 1995 r. Nr 86, poz. 433, Nr 133, poz. 654; z 1996 r. Nr 56, poz. 257), ograniczył zakres uprawnień osób w nim wymienionych do zrekompensowania wydatków mieszkaniowych. 2. Paragraf 1 ust. 1 pkt 3 powołanego w pkt. pierwszym rozporządzenia Rady Ministrów, jest zgodny z art. 42 ust. 6 ustawy z dnia 2 lipca 1994 r. o najmie lokali mieszkalnych (Dz.U. Nr 105, poz. 509; zm.: z 1995 r. Nr 86, poz. 433, Nr 133, poz. 654; z 1996 r. Nr 56, poz. 257), a tym samym nie jest niezgodny z art. 54 ust. 1 powołanej Ustawy Konstytucyjnej z 17 października 1992 r.

Uzasadnienie

ORZECZENIE
z dnia 16 grudnia 1996 r.
Sygn. akt U 1/96

ORZECZENIE

z dnia 16 grudnia 1996 r.

Sygn. akt U 1/96

Uzasadnienie

1. Wnioskiem z 22 lutego 1996 r. Rzecznik Praw Obywatelskich wystąpił do Trybunału Konstytucyjnego o stwierdzenie niezgodności § 1 pkt 3 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7 listopada 1994 r. w sprawie dodatków mieszkaniowych (Dz.U. Nr 119, poz. 570) z przepisami zawartymi w:

– art. 42 ust. 6 ustawy z dnia 2 lipca 1994 r. o najmie lokali mieszkalnych i dodatkach mieszkaniowych (Dz.U. Nr 105, poz. 509 ze zmianami),

– art. 54 ust. 1 Ustawy Konstytucyjnej z dnia 17 października 1992 r. o wzajemnych stosunkach między władzą ustawodawczą i wykonawczą Rzeczypospolitej Polskiej oraz o samorządzie terytorialnym (Dz.U. Nr 84, poz. 426 ze zmianami),

– art. 1 przepisów konstytucyjnych utrzymanych w mocy przepisem art. 77 Ustawy Konstytucyjnej z 17 października 1992 r. – wyrażającym zasadę demokratycznego państwa prawnego i zasadę sprawiedliwości społecznej,

– art. 67 ust. 2 przepisów konstytucyjnych ustanawiającym zasadę równości.

Wnioskodawca zarzuca, że zaskarżonym przepisem wyłączono z podstawy obliczania dodatku mieszkaniowego w gospodarstwach domowych właścicieli lokali, koszty zarządu nieruchomością wspólną. Tylko niektóre kategorie wydatków uznano za decydujące dla naliczania dodatku mieszkaniowego, a mianowicie – opłaty za energię cieplną i wodę dostarczane do lokalu oraz opłaty za odbiór nieczystości stałych i płynnych, windę i antenę zbiorczą.

Bez wyraźnego upoważnienia ustawodawcy tylko niektóre wydatki zakwalifikowano jako integralne elementy podstawy dodatków mieszkaniowych. Wyeliminowano wydatki logicznie przez ustawodawcę powiązane z ustaleniem prawa do dodatku mieszkaniowego oraz jego utratą w razie ich nie uiszczania.

Związek ten wynika jasno z przepisów zawartych w rozdziale 6 ustawy o najmie lokali. Wstrzymanie – mocą art. 43 ust. 3 w związku z ust. 1 tej ustawy – dodatku mieszkaniowego osobie nie uiszczającej należności stanowiących podstawę obliczenia dodatku, odnosi się odpowiednio do właścicieli domów jednorodzinnych (zdanie drugie art.

jeszcze 3521 słów

Przeczytaj pełną treść uzasadnienia

Widzisz ~30% uzasadnienia. Zaloguj się lub załóż konto, aby przeczytać całość w aplikacji QuickMap.

Zaloguj się Wypróbuj za darmo

Szukasz podobnych spraw?

QuickMap AI przeszukuje 2,87 mln dokumentów podatkowych i zwraca dopasowane orzeczenia z analizą linii orzeczniczej.

Wypróbuj za darmo