Postanowienie TK z dnia 12 listopada 1997, sygn. U 1/97
Sygnatura
U 1/97
Data orzeczenia
Sąd
Trybunał Konstytucyjny, Warszawa (TK)
Rodzaj
Postanowienie
Teza
Trybunał Konstytucyjny umorzył postępowanie w sprawie kontroli konstytucyjności § 16 rozporządzenia Ministra Finansów z powodu utraty przedmiotu kontroli, gdyż minister samodzielnie usunął zarzucane nieprawidłliwości polegające na nielegalnej subdelegacji uprawnień i przekroczeniu upoważnienia ustawowego.
Istota
Rzecznik Praw Obywatelskich wniósł sprawę do Trybunału Konstytucyjnego dotyczącą § 16 rozporządzenia Ministra Finansów z 1995 r. w sprawie wykonania ustawy o zobowiązaniach podatkowych. Zarzucał on, że minister przekroczył upoważnienie ustawowe, nie określając rodzaju zdarzeń podlegających informacji podatkowej, poszerzając…
📖jeszcze 89 słów
Pełna notatka w aplikacji QuickMap
Notatka QuickMap to nasza wartość dodana — zaloguj się lub załóż konto, aby przeczytać całość w aplikacji.
postanawia: umorzyć postępowanie w sprawie na podstawie art. 4 ust. 2 ustawy z dnia 29 kwietnia 1985 r. o Trybunale Konstytucyjnym (tekst jednolity z 1991 r. Dz.U. Nr 109, poz. 470; zm.: z 1993 r. Nr 47, poz. 213; z 1994 r. Nr 122, poz. 593; z 1995 r. Nr 13, poz. 59; z 1996 r. Nr 77, poz. 367; z 1997 r. Nr 98, poz. 604) w związku z art. 90 ustawy z dnia 1 sierpnia 1997 r. o Trybunale Konstytucyjnym (Dz.U. Nr 102, poz. 643).
1. Rzecznik Praw Obywatelskich 31 grudnia 1996 r. zwrócił się do Trybunału Konstytucyjnego z wnioskiem o stwierdzenie niezgodności
§ 16 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 9 stycznia 1995 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o zobowiązaniach
podatkowych (Dz.U. Nr 7, poz. 33) z art. 56 ust 2 Ustawy Konstytucyjnej z dnia 17 października 1992 r. o wzajemnych stosunkach
między władzą ustawodawczą i wykonawczą Rzeczypospolitej Polskiej oraz o samorządzie terytorialnym (Dz.U. Nr 84, poz. 426
ze zm.).
Rzecznik Praw Obywatelskich wskazał, że kwestionowany 16 rozporządzenia został wydany na podstawie art. 34 ust. 3 ustawy
z dnia 19 grudnia 1980 r. o zobowiązaniach podatkowych (Dz.U. z 1993 r. Nr 108, poz. 486 ze zm.). Zgodnie z tym przepisem
Minister Finansów został upoważniony do określenia, w drodze rozporządzenia, rodzaju zdarzeń będących przedmiotem informacji
podatkowych oraz zasad sporządzania i udzielania informacji, o których mowa w art. 34.
Wnioskodawca zarzucił, iż Minister Finansów w rozporządzeniu z 9 stycznia 1995 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów
ustawy o zobowiązaniach podatkowych nie określił – mimo upoważnienia ustawowego – katalogu i rodzaju zdarzeń, co do których
istnieje obowiązek przekazywania informacji organom skarbowym lecz z wyraźnym przekroczeniem tego upoważnienia wskazał inny
krąg podmiotów zobowiązanych do udzielania informacji (zamiast jednostek gospodarki uspołecznionej osoby prawne oraz państwowe
jednostki organizacyjne nie posiadające osobowości prawnej). Ponadto, wbrew dyspozycji ustawy, nie określił rodzaju zdarzeń
będących przedmiotem informacji podatkowej lecz udzielił subdelegacji terenowym organom podatkowym upoważniając je do określenia
w wezwaniu, jakie rodzaje danych mają zawierać sporządzane i przesyłane temu organowi informacje i w jakich terminach. Rzecznik
Praw Obywatelskich stwierdził, że Minister Finansów nie określił także zasad sporządzania informacji, do czego został zobowiązany
na podstawie art. 34 ust. 3 ustawy. Zastrzeżenia wnioskodawcy budzi także treść ust. 2 §
📖jeszcze 738 słów
Przeczytaj pełną treść uzasadnienia
Widzisz ~30% uzasadnienia. Zaloguj się lub załóż konto, aby przeczytać całość w aplikacji QuickMap.