Wyrok TK z dnia 18 grudnia 2006, sygn. U 10/05

1. Krajowa Rada Notarialna (dalej: KRN) na podstawie art. 191 ust. 1 pkt 4 Konstytucji wystąpiła do Trybunału Konstytucyjnego z wnioskiem o zbadanie zgodności § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 21 września 2001 r. w sprawie określenia wzoru rejestru transakcji, sposobu jego prowadzenia oraz trybu dostarczania danych z rejestru Generalnemu Inspektorowi Informacji Finansowej (Dz. U. Nr 113, poz. 1210 ze zm.; dalej: rozporządzenie w sprawie rejestru transakcji i trybu dostarczania danych GIIF) z art. 11 ust. 1 ustawy z dnia 16 listopada 2000 r. o przeciwdziałaniu wprowadzaniu do obrotu finansowego wartości majątkowych pochodzących z nielegalnych lub nieujawnionych źródeł oraz o przeciwdziałaniu finansowaniu terroryzmu (Dz. U. z 2003 r. Nr 153, poz. 1505 ze zm.; dalej: ustawa o przeciwdziałaniu praniu pieniędzy) oraz z art. 13 tej ustawy w związku z art. 92 ust. 1 i art. 7 Konstytucji.

W ustępie 1 zakwestionowanego § 7 rozporządzenia w sprawie rejestru transakcji i trybu dostarczania danych GIIF przewidziano dla instytucji obowiązanej w rozumieniu ustawy o przeciwdziałaniu praniu pieniędzy możliwość przekazywania GIIF danych z rejestru w formie kopii karty transakcji wyłącznie w wypadku, gdy dostarczane w ten sposób informacje dotyczą jednej transakcji. Krajowa Rada Notarialna zarzuciła tej regulacji niezgodność z zakresem upoważnienia ustawowego zawartego w art. 13 ustawy o przeciwdziałaniu praniu pieniędzy w związku z konstytucyjnymi zasadami: wydawania aktów wykonawczych na podstawie ustawy i w celu jej wykonania (art. 92 ust. 1) oraz praworządności (art. 7). We wniosku podniesiono ponadto zarzut niezgodności wskazanego przepisu z art. 11 ust. 1 ustawy o przeciwdziałaniu praniu pieniędzy, zgodnie z którym przekazanie danych z rejestru transakcji polega na przesłaniu lub dostarczeniu danych także z wykorzystaniem elektronicznych nośników informacji. W opinii wnioskodawców takie sformułowanie przepisu dowodzi, że przekaz elektroniczny