Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 20 marca 1995 r.
|
| Sygn. akt U 10/94 |
Uzasadnienie
Prezes Najwyższej Izby Kontroli we wniosku z dnia 3 listopada 1994 r. zarzucił kwestionowanemu rozporządzeniu Ministra Finansów
niezgodność:
1) z upoważnieniem określonym w art. 54 pkt 1 ustawy z dnia 3 lutego 1993 r. o restrukturyzacji finansowej przedsiębiorstw
i banków oraz o zmianie niektórych ustaw (Dz.U. Nr 18, poz. 82), zobowiązującym Ministra Finansów do określenia, w drodze
rozporządzenia, banków, którym zostaną przekazane obligacje skarbowe i środki pieniężne – tylko w odniesieniu do tych banków,
które zostały określone w art. 52 ust. 1 ww. ustawy i które spełniają warunki, określone w art. 52 ust. 2 pkt 1-4 ww. ustawy.
Wymieniony w § 2 pkt 9 kwestionowanego rozporządzenia Bank Gospodarki Żywnościowej nie spełnił warunków, określonych w art.
52 ust. 2 ustawy, tak więc ustawa nie pozwalała określić go jako bank, któremu Minister Finansów, w imieniu Skarbu Państwa,
przekaże obligacje restrukturyzacyjne na zwiększenie funduszy własnych i rezerw,
2) z upoważnieniem określonym w art. 54 pkt 2 ustawy z dnia 3 lutego 1993 r. o restrukturyzacji finansowej przedsiębiorstw
i banków..., zobowiązującym Ministra Finansów do określenia, w drodze rozporządzenia, podziału kwoty, przeznaczonej w ustawie
budżetowej na zwiększenie funduszy własnych i rezerw banków, wobec uwzględnienia w tej kwocie Banku Gospodarki Żywnościowej
mimo niespełnienia przez