Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 15 października 2014 r.
|
| Sygn. akt U 11/13 |
Uzasadnienie:
I
1. Grupa senatorów Senatu RP VIII kadencji (dalej: wnioskodawca) 8 października 2013 r. wniosła do Trybunału Konstytucyjnego
wniosek o zbadanie zgodności:
1) zarządzenia nr 26 Ministra Spraw Zagranicznych z dnia 9 sierpnia 2011 r. w sprawie zasad udzielania, rozliczania i kontroli
wykonania dotacji celowych (Dz. Urz. MSZ nr 8, poz. 54; dalej: zarządzenie nr 26) z art. 2 i art. 93 ust. 2 zdanie pierwsze
Konstytucji;
2) § 2-13 zarządzenia powołanego w punkcie 1 w zakresie, w jakim określają tryb i zasady udzielania dotacji celowych, z art.
2 i art. 93 Konstytucji, a także art. 175 ust. 1 pkt 1 i 2 oraz ust. 2 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych
(Dz. U. z 2013 r. poz. 885, ze zm.; dalej: u.f.p.);
3) § 3 ust. 2 i 3, § 7 ust. 2, § 10, § 15 ust. 11 i 12 zarządzenia powołanego w punkcie 1 w zakresie, w jakim adresowane są
do podmiotów zewnętrznych, tj. niefunkcjonujących w ramach struktury organizacyjnej Ministerstwa Spraw Zagranicznych, i w
konsekwencji mogą stanowić podstawę określonych rozstrzygnięć względem nich, z art. 2 i art. 93 ust. 1 i ust. 2 zdanie drugie
Konstytucji.
1.1. Wnioskodawca zarzucił, że zarządzenie nr 26 narusza szereg wymogów dotyczących wydawania aktów wewnętrznych, przez co
narusza art. 2 i art. 93 ust. 2 zdanie pierwsze Konstytucji.
Po pierwsze, zarządzenie nr 26 zostało „wprowadzone do obrotu prawnego bez wyraźnej podstawy prawnej”. Przepisy konstytucyjne
wymagają wskazania w ustawie nie tylko organu uprawnionego do wydania aktu prawnego i materii podlegającej uregulowaniu, ale
również doprecyzowania formy (ustawa, rozporządzenie, zarządzenie). Art. 175 ust. 1 pkt 1 i 2 u.f.p., stanowiący podstawę
zarządzenia nr 26, określa wyłącznie zakres działania organu i powierzone mu zadania.