Postanowienie TK z dnia 20 kwietnia 1993, sygn. U 12/92
Sygnatura
U 12/92
Data orzeczenia
Sąd
Trybunał Konstytucyjny, Warszawa (TK)
Rodzaj
Postanowienie
Teza
Trybunał Konstytucyjny rozstrzygał o zgodności z konstytucją i ustawami rozporządzenia regulującego organizację nauki religii w szkołach publicznych, balansując między zasadą świeckości państwa a prawem do nauki religii.
Istota
Rzecznik Praw Obywatelskich zakwestionował przed Trybunałem Konstytucyjnym rozporządzenie Ministra Edukacji Narodowej z 14 kwietnia 1992 r. w sprawie warunków i sposobu organizowania nauki religii w szkołach publicznych. Wniosek dotyczył licznych zarzutów niezgodności tego rozporządzenia z ustawami oraz Konstytucją RP, w tym m.in. naruszenia zasady świeckości państwa,…
📖jeszcze 133 słowa
Pełna notatka w aplikacji QuickMap
Notatka QuickMap to nasza wartość dodana — zaloguj się lub załóż konto, aby przeczytać całość w aplikacji.
postanawia: wyjaśnić, iż zdanie drugie punktu 7 orzeczenia Trybunału Konstytucyjnego z dnia 20 kwietnia 1993 r., sygn. akt U. 12/92 nie dotyczy sytuacji, w których nauczanie religii organizowane jest przez szkoły publiczne (organy prowadzące szkoły), bez względu na miejsce nauczania.
Trybunał Konstytucyjny kilkakrotnie zetknął się z wątpliwościami, zgłaszanymi przez niektóre Kościoły, dotyczącymi pkt 7 orzeczenia
Trybunału Konstytucyjnego z dnia 20 kwietnia 1993 r., sygn. akt U. 12/92. Wątpliwości związane są z zakresem, w jakim Trybunał
Konstytucyjny orzekł nielegalność przepisu (§ 9) ust. 4 rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej z dnia 14 kwietnia 1992r.
w sprawie warunków i sposobu organizowania nauki religii w szkołach publicznych (Dz.U. Nr 36, poz. 155). Dotyczy to drugiego
zdania pkt 7 cytowanego orzeczenia Trybunału Konstytucyjnego. Zdanie to brzmi: "Przepis § 9 ust. 4 powołanego rozporządzenia
w zakresie, w jakim dotyczy nauczania religii lub etyki poza szkołami publicznymi jest niezgodny z art. 12 ust. 2 cytowanej
ustawy z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty".