Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 1 marca 1989 r.
|
| Sygn. akt U 14/88 |
Uzasadnienie
Prezes Trybunału Konstytucyjnego wystąpił z wnioskiem o wszczęcie postępowania z inicjatywy własnej Trybunału Konstytucyjnego
o zbadanie zgodności przepisów: § 4 ust. 2 oraz § 5 ust. 1 uchwały Nr 207 Rady Ministrów z dnia 27 września 1982 r. w sprawie
umów sprzedaży oraz umów dostawy między jednostkami gospodarki uspołecznionej (tekst jednolity M. P. z 1986 r. Nr 33, poz.
247; z 1987 r. Nr 21, poz. 183) z upoważnieniem ustawowym zawartym w treści art. 2 i art. 384 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964
r. kodeks cywilny (Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 z późn. zm.) oraz z treścią art. 4 ust. 1 i 2 i art. 51 ustawy z dnia 25
września 1981 r. o przedsiębiorstwach państwowych (tekst jednolity Dz. U. z 1987 r. nr 35, poz. 201), a także z treścią art.
1 i 2 ustawy z dnia 18 września 1982 r. prawo spółdzielcze (Dz. U. Nr 30, poz. 210; z 1983 r. Nr 39, poz. 176; z 1986 r. Nr
39, poz. 192; z 1987 r. Nr 33, poz. 181).
W uzasadnieniu wniosku Prezes Trybunału Konstytucyjnego stwierdził, że przepisy: art. 2 i art. 384 kodeksu cywilnego, art.
5 ust. 3 wymienionej ustawy z dnia 8 lutego 1979 r. o jakości wyrobów, usług, robót i obiektów budowlanych oraz art. 5 ust.
4 tej ustawy powołane jako podstawa wydanej przedmiotowej uchwały Nr 207 Rady Ministrów z dnia 27 września 1982 r. w sprawie
umów sprzedaży oraz umów dostaw między j. g. u., takiej podstawy stanowić nie mogą w szczególności dla § 4 ust. 2 i § 5 ust.
1. W ocenie wnioskodawcy uchwała ta bowiem w treści § 4 ust. 2 zalicza do norm bezwzględnie obowiązujących przepisy o karach
umownych za dostarczenie