Orzeczenie TK z dnia 07 czerwca 1989, sygn. U 15/88

Sentencja

orzeka: 1) przepisy § 13, § 14, § 15 i § 17 rozdziału 3 Regulaminu miejscowej służby telefonicznej (V Tf-4) z dnia 22 sierpnia 1974 r. ustanowionego przez Dyrektora Departamentu Służby Telekomunikacyjnej Ministra Łączności, zmienionego nowelą tego regulaminu z dnia 7 marca 1985 r. (Nr TLM 51010), wydanego przez tegoż Dyrektora w ramach kompetencji przysługujących pierwotnie Ministrowi Łączności, a obecnie Ministrowi Transportu, Żeglugi i Łączności, art. 37 i 46 ust. 1 ustawy z dnia 15 listopada 1984 r. o łączności (Dz.U. Nr 54, poz. 275 oraz Dz.U. z 1987 r., Nr 33, poz. 180) oraz z art. 3 ustawy z dnia 23 października 1987 r. o utworzeniu urzędu Ministra Transportu, Żeglugi i Łączności (Dz.U. Nr 33, poz. 174) - są niezgodne: - z art. 44 pkt 1 lit. b, art. 46 ust. 1 oraz z art. 47 ustawy z dnia 15 listopada 1984 r. o łączności, - z art. 8 ust. 2 i 3 oraz z art. 67 ust. 2 Konstytucji PRL, 2) ustala na podstawie art. 8 ust. 1 ustawy z dnia 29 kwietnia 1985 r. o Trybunale Konstytucyjnym (Dz.U. Nr 22, poz. 98, zm. z roku 1987, Dz.U. Nr 21, poz. 123), trzymiesięczny termin, licząc od dnia doręczenia niniejszego orzeczenia, do uchylenia przepisów uznanych za niezgodne w pkt 1 orzeczenia; w wypadku nieuchylenia tych przepisów tracą one moc z upływem tego terminu, 3) zawiesza, z dniem ogłoszenia orzeczenia, na podstawie art. 9 ust. 2 ustawy o Trybunale Konstytucyjnym, stosowanie przepisów Regulaminu wymienionych w pkt 1 orzeczenia.