Orzeczenie TK z dnia 26 października 1993, sygn. U 15/92

Sygnatura: U 15/92
Data orzeczenia: 26 października 1993
Sąd: Trybunał Konstytucyjny, Warszawa (TK)

Teza

Istotą sprawy była ocena konstytucyjności regulacji ograniczających wynagrodzenie prowizyjne komorników i ryczałt kancelaryjny, co zdaniem wnioskodawcy naruszało zasadę ekwiwalentności wynagrodzenia i samodzielności komornika, a Trybunał uznał, że usunięcie nadmiernych dysproporcji dochodowych nie naruszało tych zasad, stwierdzając częściową niezgodność zaskarżonych przepisów z Konstytucją i…

Istota

Stowarzyszenie Komorników Sądowych złożyło wniosek do Trybunału Konstytucyjnego o zbadanie zgodności przepisów zarządzeń Ministra Pracy i Polityki Socjalnej oraz Ministra Sprawiedliwości regulujących wynagrodzenie prowizyjne komorników i ryczałt kancelaryjny z Konstytucją i ustawami. Wniosek dotyczył zarządzenia MPiPS z 17.06.1992 r. (dot. wynagrodzenia prowizyjnego) oraz zarządzenia MS z 31.01.1990 r. (dot. zasad organizacji kancelarii), później rozszerzony o kolejne zarządzenia zmieniające. Uczestnikami postępowania byli także Prokurator Generalny i Minister Pracy i Polityki Socjalnej, którzy nie podzielili stanowiska wnioskodawcy. Wnioskodawca…

jeszcze 222 słowa

Pełna notatka w aplikacji QuickMap

Notatka QuickMap to nasza wartość dodana — zaloguj się lub załóż konto, aby przeczytać całość w aplikacji.

Zaloguj się Wypróbuj za darmo

Sentencja

orzeka: I - przepisy § 1 ust. 2, 3 i 4 zarządzenia nr 14 Ministra Pracy i Polityki Socjalnej z dnia 17 czerwca 1992 r. w sprawie wynagrodzenia prowizyjnego komorników sądowych za czynności egzekucyjne (nie publikowane), - przepisy § 8 ust 1 i § 47 ust. 2 zarządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 31 stycznia 1990 r. w sprawie szczegółowych zasad tworzenia i organizacji kancelarii komorniczych oraz ich systemu finansowo-księgowego (Dz.Urz. MS Nr 2, poz. 9; zm.: z 1991 r. Nr 6, poz. 30, z 1992 r. Nr 3, poz. 14); nie są zgodne z: - art. 1, art. 3, art. 6, art. 56 ust. 1 i art. 68 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej, utrzymanymi w mocy na podstawie art. 77 Ustawy Konstytucyjnej z dnia 17 października 1992 r. o wzajemnych stosunkach między władzą ustawodawczą i wykonawczą Rzeczypospolitej Polskiej oraz o samorządzie terytorialnym (Dz.U. Nr 84, poz.426), - art. 13, art. 78 i art. 80 ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy (Dz.U. Nr 24, poz. 141 z późn. zm.), - art. 21 ust. 1 ustawy z dnia 16 września 1982 r. o pracownikach urzędów państwowych (Dz.U. Nr 31, poz. 214 z późn. zm.) oraz - art. 770 ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego (Dz.U. Nr 43, poz. 296 z późn. zm.). II - przepisy § 8 ust. 2 i 3, § 46 ust. 1, § 47 ust. 1, § 48, § 48 1 , § 48 2 § 48 3 oraz § 50 zarządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 31 stycznia 1990 r. w sprawie szczegółowych zasad tworzenia i organizowania kancelarii komorniczych oraz ich systemu finansowo-księgowego (Dz.Urz. MS Nr 2, poz. 9; zm.: 1991 r. Nr 6, poz. 30; z 1992 r. Nr 3, poz. 14); nie są niezgodne z: - art. 759 i art. 769 ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego (Dz.U. Nr 43, poz. 296 z późn. zm.), oraz - art. 121 § 3 i art. 125 pkt 2 ustawy z dnia 20 czerwca 1985 r. - Prawo o ustroju sądów powszechnych (tj. Dz.U. z 1990 r. Nr 23, poz. 138 z późn. zm.). III postępowanie - w części zaskarżonego przepisu § 1 ust. 5 zarządzenia Nr 14 Ministra Pracy i Polityki Socjalnej z dnia 17 czerwca 1992 r. w sprawie wynagrodzenia komorników sądowych za czynności egzekucyjne (nie publikowane) - na podstawie art. 4 ust. 2 ustawy z dnia 29 kwietnia 1985 r. o Trybunale Konstytucyjnym (Dz.U. z 1991 r. Nr 109, poz. 470; zm.: z 1993 r. Nr 47, poz. 214) umarza, wobec utraty mocy obowiązującej tego aktu normatywnego.

Uzasadnienie

ORZECZENIE
z dnia 26 października 1993 r.
Sygn. akt U 15/92

ORZECZENIE

z dnia 26 października 1993 r.

Sygn. akt U 15/92

Uzasadnienie

Stowarzyszenie Komorników Sądowych w Gorzowie Wlkp., we wniosku (bez daty), który wpłynął do TK dnia 24 lipca 1992 r. wniosło o stwierdzenie niezgodności przepisów:

- § 1 ust. 2, 3, 4 i 5 zarządzenia Nr 14 Ministra Pracy i Polityki Socjalnej z dnia 17 czerwca 1992 r. w sprawie wynagrodzenia prowizyjnego komorników sądowych za czynności egzekucyjne (nie publikowane),

- § 8 ust. 1 i § 47 ust. 2 zarządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 31 stycznia 1990 r. w sprawie szczegółowych zasad tworzenia i organizacji kancelarii komorniczych oraz ich systemu finansowo-księgowego (Dz. Urz. MS z 1990 r. Nr 2, poz. 9; ze zm. z 1991 r., Nr 6, poz. 30; z 1992 r. Nr 3, poz. 14),

z postanowieniami art. 1, art. 3, art. 6, art. 56 ust. 1 i art. 68 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej; z art. 13, 78 i 80 Kodeksu pracy; z art. 21 ust. 1 ustawy z dnia 16 września 1992 r. o pracownikach urzędów państwowych oraz z art. 770 Kodeksu postępowania cywilnego.

Wniosek Stowarzyszenia Komorników Sądowych dotyczy uregulowania wynagrodzenia prowizyjnego, które przysługuje komornikowi sądowemu za dokonane czynności egzekucyjne (stanowiącego część opłat pobranych przez komornika stosownie do przepisów w sprawie taksy za czynności komorników) oraz ryczałtu kancelaryjnego, z którego komornik pokrywa koszty utrzymania kancelarii, wydatki osobowe i rzeczowe).

Wnioskodawca uważa, że cytowane przepisy zarządzenia Nr 14 Ministra Pracy i Polityki Socjalnej z dnia 17 czerwca 1992 r. oraz zarządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 lutego 1992 r. są niezgodne z:

- art. 1 Konstytucji RP, z wymienioną w nim zasadą sprawiedliwości społecznej, gdyż nie rekompensują nieprzyjemnej, uciążliwej i ryzykownej pracy komorników w taki sposób, aby mogli oni odzyskać równą pozycję zawodową wśród pracowników administracji państwowej (być przywróceni do

jeszcze 5471 słów

Przeczytaj pełną treść uzasadnienia

Widzisz ~30% uzasadnienia. Zaloguj się lub załóż konto, aby przeczytać całość w aplikacji QuickMap.

Zaloguj się Wypróbuj za darmo

Szukasz podobnych spraw?

QuickMap AI przeszukuje 2,87 mln dokumentów podatkowych i zwraca dopasowane orzeczenia z analizą linii orzeczniczej.

Wypróbuj za darmo