Wyrok TK z dnia 06 stycznia 1998, sygn. U 15/97

1. 7 lipca 1997 r. do Trybunału Konstytucyjnego wpłynął wniosek Rady Miejskiej w Strzelcach Opolskich o uznanie niezgodności zarządzenia MEN z 4 marca1997 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad przyznawania i wypłacania nauczycielskiego dodatku mieszkaniowego z art. 54 ust. 3 i 7 Karty Nauczyciela oraz z art. 5a ustawy o systemie oświaty, w związku z art. 12a i 15b ust. 1 pkt 3 i 4 ustawy o finansowaniu gmin. Po uzupełnieniu wniosku (pismo Rady Miejskiej z 18 sierpnia 1997 r.), Trybunał Konstytucyjny, postanowieniem z 9 września 1997 r. (T. 21/97) nadał temu wnioskowi dalszy bieg, zgodnie z art. 23 ust. 2 ówczesnej ustawy o Trybunale Konstytucyjnym.

W przekonaniu wnioskodawcy zarządzenie MEN z 4 marca 1997 r. zostało wydane z przekroczeniem upoważnienia udzielonego w art. 54 ust. 7 Karty Nauczyciela. Wnioskodawca postawił zarzut, iż zarządzenie weszło w życie z mocą wsteczną (bo od 1 stycznia 1997 r.) oraz naruszyło zasadę równości (bo zróżnicowało sytuację prawną nauczycieli w zależności od czasokresu otrzymywanych dotąd świadczeń). Wskazano, że wprowadzając z mocą wsteczną obowiązek wypłacania dodatków mieszkaniowych, zarządzenie nie przewidziało źródeł sfinansowania przez gminy tego dodatkowego obowiązku. Nie przewidziało ono także źródeł finansowania dodatków mieszkaniowych w przyszłości. Ustanawiając prawo nauczycieli do dodatku mieszkaniowego nie skorygowano należnej gminie subwencji oświatowej i nie zmieniono kwoty tej subwencji.

Wnioskodawca podnosi, że zarządzenie wykracza poza granice upoważnienia także przez to, że pozbawiło prawa do dodatku nauczycieli zatrudnionych w wymiarze niższym niż połowa obowiązującego wymiaru zajęć (§ 1 zarządzenia), wprowadziło element uznaniowości w określeniu kręgu osób z rodziny, których wspólne zamieszkiwanie z nauczycielem daje podstawę do podwyższenia dodatku (§ 2 ust. 3) oraz wykluczyło możliwość łączenia dodatków przez nauczycielskie małżeństwa (§ 2 ust. 4). Tym samym wskazane