Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 8 lutego 1989 r.
|
| Sygn. akt U 18/88 |
Uzasadnienie
Prezes Naczelnego Sądu Administracyjnego na podstawie art. 19 ust. 1 ustawy z dnia 29 kwietnia 1985 r. o Trybunale Konstytucyjnym
(Dz. U. Nr 22, poz. 98, zm. Dz. U. z 1987 r. Nr 21, poz. 123) wniósł o ustalenie, czy przepis § 1 ust. 2 pkt 2 rozporządzenia
Rady Ministrów z dnia 14 grudnia 1987 r. w sprawie czynszów najmu za lokale mieszkalne i użytkowe (Dz. U. Nr 40, poz. 230)
jest zgodny z upoważnieniem zawartym w art. 15 ust. 4 w zw. z art. 14 ust. 2 ustawy z dnia 10 kwietnia 1974 r. - Prawo lokalowe
(Dz. U. z 1987 r. Nr 30, poz. 165).
Art. 14 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 10 kwietnia 1974 r. - Prawo lokalowe (tekst jedn. Dz. U. z 1987 r. Nr 30, poz. 165) stanowi,
iż czynsz najmu m. in. w domach jednorodzinnych i lokalach mieszkalnych zamieszkiwanych co najmniej w części przez właścicieli
lub ich osoby bliskie w rozumieniu art. 9 ust. 1, a także oddanych w najem na podstawie art. 33 ust. 3 oraz czynsz podnajmu
strony ustalają na podstawie wzajemnego porozumienia.
W art. 15 ust. 4 powołanej ustawy z dnia 10 kwietnia 1974 r. upoważniono Radę Ministrów do określenia w drodze rozporządzenia
m. in. stawek czynszu najmu.
Rada Ministrów dnia 14 grudnia 1987 r. wydała rozporządzenie w sprawie czynszów najmu za lokale mieszkalne i użytkowe (Dz.
U. Nr 40, poz. 230), przy czym w § 1 ust. 2 pkt 2 wyłączyła stosowanie przepisów tego rozporządzania do lokali mieszkalnych
w domach jednorodzinnych i lokali mieszkalnych zamieszkiwanych przez właścicieli lub ich osoby bliskie.
Prezes Naczelnego Sądu Administracyjnego w uzasadnieniu swego wniosku podniósł, że lokale użytkowe w domach jednorodzinnych
poddano przepisom powołanego rozporządzenia Rady