Wyrok TK z dnia 11 grudnia 2000, sygn. U 2/00

1. Rzecznik Praw Obywatelskich pismem z 29 marca 2000 r. wystąpił z wnioskiem o stwierdzenie niezgodności:

1) 2 ust. 7 i 4 ust. 1 rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 16 września 1998 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu wypłaty ekwiwalentu pieniężnego w zamian za rezygnację z kwatery (Dz.U. Nr 124, poz. 818) z art. 47 ust. 10 ustawy z dnia 22 czerwca 1995 r. o zakwaterowaniu Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej (Dz.U. Nr 86, poz. 443, ze zm.) oraz z art. 92 ust. 1 zd. 1 Konstytucji RP,

2) 4 ust. 1 rozporządzenia wymienionego w pkt. 1 z art. 47 ust. 5 ustawy z 22 czerwca 1995 r. o zakwaterowaniu Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej.

Rzecznik Praw Obywatelskich zwrócił uwagę na wpływające do niego skargi dotyczące przyjętych w przepisach prawa kryteriów pierwszeństwa w zawieraniu umów o wypłatę ekwiwalentu pieniężnego w zamian za rezygnację z kwatery wojskowej. Art. 24 ust. 1 ustawy o zakwaterowaniu Sił Zbrojnych RP gwarantuje żołnierzom prawo do kwatery. Prawo to jest realizowane na wniosek osoby uprawnionej przez przydział kwatery lub wypłatę ekwiwalentu pieniężnego w zamian za rezygnację z kwatery. W ocenie Rzecznika Praw Obywatelskich ekwiwalent jest świadczeniem cywilnoprawnym, wypłaca się go bowiem na podstawie umowy zawartej między dyrektorem oddziału rejonowego Wojskowej Agencji Mieszkaniowej a osobą uprawnioną. Ponieważ przepisy ustawy nie regulują wprost problematyki pierwszeństwa w zakresie zawierania umów o wypłatę ekwiwalentu, a świadczenie to wypłacane jest na wniosek zainteresowanego, jego realizacja powinna następować w kolejności wynikającej ze złożenia wniosku. Tymczasem rozporządzenie w sprawie szczegółowych warunków i trybu wypłaty ekwiwalentu pieniężnego w zamian za rezygnację z kwatery przewiduje w tym zakresie odmienne zasady. W myśl 2 ust. 3 rozporządzenia Wojskowa Agencja Mieszkaniowa prowadzi listę kolejności zawierania