Postanowienie TK z dnia 30 marca 2004, sygn. U 2/01

1. We wniosku z 8 marca 2001 r., uzupełnionym i sprecyzowanym następnie pismami z 29 marca 2001 r. i 30 maja 2001 r., działając przez pełnomocnika – radcę prawnego – Zarząd Główny Niezależnego Samorządnego Związku Zawodowego Pracowników Schroniska dla Nieletnich i Zakładów Poprawczych (dalej zwany: NSZZ PSdNiZP) złożył wniosek do Trybunału Konstytucyjnego w trybie art. 191 ust. 1 pkt 4 Konstytucji RP o stwierdzenie niezgodności § 5 ust. 2 pkt. 2, 3, 4, 5 i 6 Rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej z dnia 29 września 2000 r. (Dz. U. Nr 83, poz. 943) z art. 19 ust. 1 i 2 ustawy o związkach zawodowych (Dz. U. z 2001 r. Nr 79, poz. 854), w zakresie w jakim przepisy te zapewniają prawo do opiniowania projektów aktów wykonawczych do ustaw, oraz z art. 59 ust. 2 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej. Skarżący podniósł, iż wydając wskazane rozporządzenie Minister Edukacji Narodowej uczynił to „bez konsultacji ze związkami zawodowymi” oraz „bez uzgodnienia” z nimi jego treści, przez co wydane zostały przepisy powodujące obniżenie wynagrodzeń pracowników pedagogicznych w schroniskach dla nieletnich i zakładach poprawczych, w szczególności przez obniżenie przysługujących im wcześniej dodatków. Wnioskodawca załączył do wniosku korespondencję z Ministerstwem Edukacji Narodowej oraz z Ministerstwem Sprawiedliwości mającej wskazywać na brak ustawowo wymaganej konsultacji ze związkami zawodowymi treści rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej dotyczącego sfery spraw pracowniczych, której dotyczy bezpośrednio działalność NSZZ PSdNiZP. Zarządzeniem sędziego Trybunału Konstytucyjnego z 5 czerwca 2001 r. sprawie nadano bieg.

2. Pismem z 3 lipca 2001 r. stanowisko w sprawie zajął Prokurator Generalny RP, wyrażając pogląd, iż postępowanie w sprawie winno ulec umorzeniu ze względu na niewykazanie przez NSZZ PSdNiZP legitymacji czynnej do opiniowania projektu zaskarżonego rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej. Odnosząc się do wynikającego z treści art. 19 ust. 1 i