Wyrok TK z dnia 06 listopada 2024, sygn. U 2/24

1. Grupa posłów na Sejm we wniosku z 28 lutego 2024 r. (dalej także: wnioskodawca) wniosła o stwierdzenie niezgodności: art. 1 i art. 2 uchwały Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 7 grudnia 2023 r. w sprawie powołania Komisji Śledczej do zbadania legalności, prawidłowości oraz celowości działań podjętych w celu przygotowania i przeprowadzenia wyborów Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej w 2020 r. w formie głosowania korespondencyjnego (M. P. poz. 1440; dalej: uchwała z 7 grudnia 2023 r.) z art. 111 ust. 1 w związku z art. 95 ust. 2 oraz art. 2, art. 7, art. 45 ust. 1, art. 45 ust. 1 w związku z art. 146 ust. 1 i 4 w związku z art. 149 ust. 1 w związku z art. 87 ust. 1, art. 45 ust. 1 w związku z art. 128 ust. 2 i art. 129 ust. 1 Konstytucji oraz art. 1 i art. 2 ustawy z dnia 21 stycznia 1999 r. o sejmowej komisji śledczej (Dz. U. z 2016 r. poz. 1024; dalej: u.s.k.ś.); art. 1 i art. 2 pkt 1 lit. a i b uchwały z 7 grudnia 2023 r. z art. 111 ust. 1 w związku z art. 173, art. 175 ust. 1, art. 183 ust. 1 i 2, art. 188, art. 198 ust. 1 i 2 Konstytucji oraz art. 1 i art. 2 u.s.k.ś.; art. 2 pkt 4 uchwały z 7 grudnia 2023 r. z art. 111 ust. 1 Konstytucji oraz art. 1 i art. 2 u.s.k.ś.

1.1. Wnioskodawca wskazał, że przedmiotem badania komisji nie może być ogólny tryb i sposób przeprowadzania wszelkich wyborów prezydenckich, albowiem nie sposób uznać tego za jedną sprawę. Tym samym zwykłe powtarzalne czynności związane z organizacją wyborów, jakich dokonuje Marszałek Sejmu, Sąd