Uzasadnienie
| ORZECZENIE |
z dnia 21 lutego 1995 r.
|
| Sygn. akt U 2/94 |
Uzasadnienie
I
1. Rada Miejska w Chełmku w dniu 28 stycznia 1994 r. uchwaliła o wystąpieniu do Trybunału Konstytucyjnego z wnioskiem o stwierdzenie
niezgodności § 7 ust. 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 6 września 1993 r. w sprawie świadczeń na rzecz obrony (Dz.U.
z 1993 r. Nr 85, poz. 397) z:
1) art. 71 ust. 3 Ustawy Konstytucyjnej z dnia 17 października 1992 r. o wzajemnych stosunkach między władzą ustawodawczą
i wykonawczą Rzeczypospolitej Polskiej oraz o samorządzie terytorialnym (Dz.U. Nr 84, poz. 426),
2) art. 8 ust. 1 i 3 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie terytorialnym (Dz.U.Nr 16, poz. 95 z późn.zm.),
3) art. 212 ust. 3 (winno być: ust. 2; przyp. TK) ustawy z dnia 21 listopada 1967 r. o powszechnym obowiązku obrony Rzeczypospolitej
Polskiej (tj. Dz.U. z 1992 r. Nr 4, poz. 16).
Wnioskodawca w uzasadnieniu wniosku stwierdził, że w § 7 ust. 1 w.w. rozporządzenia z 6 września 1993 r. Rada Ministrów naruszyła
delegację ustawową określając, że gminy informują nieodpłatnie o nieruchomościach i ruchomościach, pomimo iż art. 212 ust.
2 w.wym. ustawy z 1967 r. nie nakłada bezpłatnych świadczeń na gminę. Rada Miejska zauważyła też, że zgodnie z ustawą o samorządzie
terytorialnym obowiązek wykonywania zadań zleconych mogą na gminy nakładać tylko ustawy i że zadania zlecone wykonywane są
po zapewnieniu środków finansowych przez administrację rządową (art. 8 ust. 1 i 3 ustawy o samorządzie terytorialnym). Ponadto
wnioskodawca podkreślił, że wg § 7 ust. 3 przedmiotowego rozporządzenia RM przekazywanie informacji następuje w sposób ustalony
między organami, tj. na podstawie umowy, a nie jednostronnego działania WKU, oraz że kwestionowane rozporządzenie zawiera
sprzeczne regulacje, ponieważ § 7 ust. 1 mówi o nieodpłatnych informacjach zaś § 59 przewiduje pokrywanie wydatków