Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 3 lutego 1999 r.
|
| Sygn. akt U 2/98 |
Uzasadnienie:
I
l. Naczelna Rada Aptekarska wnioskiem z 26 marca 1998 r. zwróciła się do Trybunału Konstytucyjnego o stwierdzenie niezgodności
§ 3 ust. 2 zarządzenia Ministra Finansów z dnia 30 listopada 1994 r. w sprawie wprowadzenia obowiązku stosowania marż urzędowych
oraz określenia zasad stosowania cen w obrocie importowanymi lekami gotowymi, surowicami i szczepionkami oraz środkami antykoncepcyjnymi
(MP Nr 64, poz. 571; zm.: z 1997 r. Nr 50, poz. 478) zwanego dalej zarządzeniem, z art. 13 ust. 2 pkt. 4 i art. l5 ust. 6
pkt 1 ustawy z dnia 26 lutego 1982 r. o cenach (Dz.U. z 1988 r. Nr 27, poz. 195 ze zm.) i z art. 15 ust. l ustawy z dnia 8
stycznia 1993 r. o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym (Dz.U. Nr 11, poz. 50 ze zm.) oraz z art. 217 Konstytucji
Rzeczypospolitej Polskiej.
Na wstępie wnioskodawca uzasadnia swoją legitymację podnosząc, iż zaskarżony przepis dotyczy stosowania marży urzędowej, która
jest składnikiem ceny tworzącym zysk aptekarzy, zaś Naczelna Rada Aptekarska jest ogólnokrajowym organem samorządu zawodowego
aptekarzy, powołanym do reprezentowania zawodu i obrony jego interesów.
W ocenie wnioskodawcy kwestionowany przepis oparty został na upoważnieniu ustawowym wynikającym z art. 13 ust. 2 pkt. 4 i
art. l5 ust. 6 pkt. 1 ustawy z 26 lutego 1982 r. o cenach, które nie zezwala na regulowanie przedmiotu opodatkowania podatkiem
od towarów i usług. Natomiast zaskarżony przepis przez zdefiniowanie marży jako różnicy pomiędzy ceną detaliczną brutto a
ceną zakupu brutto przesądza, że podatek VAT obciąża marże detalisty, co jest sprzeczne z naturą marży, będącej zyskiem sprzedawcy,
a także z charakterem VAT–u jako podatku pośredniego (co wynika z art. 15 ust. l i art. 19 ust. l ustawy z 8 stycznia 1993
r.). Tym samym