Postanowienie TK z dnia 11 stycznia 2007, sygn. U 3/05

1. Pismem z 21 kwietnia 2005 r. Rzecznik Praw Obywatelskich (dalej: Rzecznik lub RPO) zwrócił się do Trybunału Konstytucyjnego z wnioskiem o stwierdzenie niezgodności § 5 ust. 2 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 14 grudnia 2001 r. w sprawie uiszczania przez przedsiębiorców opłat za przejazd po drogach krajowych (Dz. U. Nr 150, poz. 1684, ze zm.; dalej: rozporządzenie) z treścią upoważnienia zawartego w art. 42 ust. 7 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym (Dz. U. z 2004 r. Nr 204, poz. 2088, ze zm.; dalej: ustawa o transporcie drogowym) oraz z art. 92 ust. 1 Konstytucji.

Zgodnie z § 5 ust. 2 rozporządzenia, w brzmieniu nadanym rozporządzeniem Ministra Infrastruktury z dnia 18 października 2002 r. zmieniającym rozporządzenie w sprawie uiszczania przez przedsiębiorców opłat za przejazd po drogach krajowych (Dz. U. Nr 188, poz. 1577; dalej: rozporządzenie zmieniające), które weszło w życie 29 listopada 2002 r., karta opłaty dobowej powinna być wypełniona przez przedsiębiorcę w terminie 7 dni od daty wydania karty, natomiast karta opłaty siedmiodniowej – w terminie 14 dni od daty jej wydania. Rzecznik zwrócił uwagę, że § 5 ust. 2 rozporządzenia – w pierwotnym brzmieniu – nie ograniczał terminu ważności wykupionych, ale niewykorzystanych przez przedsiębiorców dobowych lub siedmiodniowych kart opłaty za przejazd po drogach krajowych. Ich ważność rozpoczynała się z chwilą wypełnienia karty przez przedsiębiorcę przed rozpoczęciem przejazdu (§ 5 ust. 2 w związku z § 5 ust. 3 rozporządzenia).

W ocenie Rzecznika Minister Infrastruktury wprowadził, w zakwestionowanym przepisie, restrykcyjne ograniczenia terminów ważności nabytych przez przedsiębiorców kart, z naruszeniem upoważnienia ustawowego zawartego w art. 42 ust. 7 ustawy o transporcie drogowym i art. 92 ust. 1 Konstytucji.

2. Minister Infrastruktury, w piśmie z 26 maja 2004 r.