Postanowienie TK z dnia 21 czerwca 2016, sygn. U 3/14

1. Prokurator Generalny we wniosku z 11 marca 2014 r. wniósł o zbadanie zgodności § 2 pkt 14a-14d, § 3, § 4, § 5 ust. 1a, § 6, § 7 ust. 1, § 12, § 18, § 21, § 21a, § 22 ust. 1, § 25, §  26, § 27 ust. 1 oraz § 35 rozporządzenia Ministra Środowiska z dnia 23 marca 2005 r. w sprawie szczegółowych warunków wykonywania polowania i znakowania tusz (Dz. U. Nr 61, poz. 548, ze zm.; dalej: rozporządzenie) z art. 43 ust. 3 ustawy z dnia 13 października 1995 r. – Prawo łowieckie (Dz. U. z 2005 r. Nr 127, poz. 1066, ze zm.; dalej: prawo łowieckie) oraz z  art. 92 ust. 1 Konstytucji.

W ocenie Prokuratora Generalnego, zakwestionowane przepisy rozporządzenia wykraczają poza ramy upoważnienia ustawowego do wydania rozporządzenia z art. 43 ust. 3 prawa łowieckiego. Naruszają przez to art. 92 ust. 1 Konstytucji.

W przepisach zamieszczonych w rozdziale 8 ustawy „Wykonywanie polowania” ustawodawca określił, kto jest w Polsce uprawniony do wykonywania polowania, jak należy ewidencjonować pozyskane podczas polowania zwierzęta oraz oceniać pozyskane trofea łowieckie. Ustawa reguluje również zasady odstrzałów redukcyjnych i zastępczych oraz odłowów. W sposób oszczędny natomiast odnosi się do samego sposobu wykonywania polowania. Nie definiuje dopuszczalnych w Polsce rodzajów polowań (wspominając jedynie marginalnie o polowaniu indywidualnym) i nie określa zasad ani warunków wykonywania polowania.

Z upoważnienia ustawowego zawartego w art. 43 ust. 3 prawa łowieckiego wynika, zdaniem Prokuratora Generalnego, że ustawodawca upoważnił rozporządzeniodawcę „(…) jedynie do określenia szczegółowych warunków wykonywania tegoż polowania, nie upoważnił natomiast nikogo do określenia dopuszczalnych w Polsce rodzajów polowań, zasad wykonywania polowania ani, innych niż szczegółowe, warunków wykonywania polowania”. Delegacja nie zawiera również upoważnienia dla właściwego ministra do określenia broni myśliwskiej, amunicji do tej broni ani urządzeń optycznych dopuszczonych do wykonywania