Wyrok TK z dnia 04 listopada 1997, sygn. U 3/97

1. Wnioskiem z 26 lutego 1997 r. Rzecznik Praw Obywatelskich wystąpił do Trybunału Konstytucyjnego o stwierdzenie, że 3 ust. 2 oraz 4 ust. 2 i 3 rozporządzenia Ministra Współpracy Gospodarczej z Zagranicą, z dnia 4 sierpnia 1995 r. w sprawie trybu, warunków, okresu zwolnienia od cła, norm ilościowych, określenia rzeczy podlegających zastrzeżeniu nieodstępowania oraz dokumentów wymaganych do stwierdzenia podstawy stosowania zwolnienia od cła rzeczy stanowiących mienie niektórych krajowych i zagranicznych osób fizycznych (dalej: rozporządzenie Ministra Współpracy Gospodarczej z Zagranicą) uzależniających zwolnienie od cła mienia osób przesiedlających się (art.14 ust. 1 pkt 7 lit.b ustawy – Prawo celne) od zameldowania na pobyt stały oraz udokumentowania faktu dokonania takiego zameldowania przez przedłożenie organom celnym dowodu osobistego z wpisem o zameldowaniu przy dokonywaniu zgłoszenia mienia do odprawy celnej – są niezgodne z art. 14 ust. 2 pkt 4 ustawy z dnia 28 grudnia 1989 r. – Prawo celne (dalej: ustawa prawo celne), a w konsekwencji naruszają zasadę wyrażoną w art. 56 ust. 2 Ustawy Konstytucyjnej, że minister wydaje rozporządzenia w celu wykonania ustaw i na podstawie udzielonych w nich upoważnień.

Rzecznik Praw Obywatelskich zwraca uwagę, że w brzmieniu nadanym ustawą z dnia 22 czerwca 1995 r. o zmianie ustawy – Prawo celne (Dz.U. Nr 87, poz. 434; dalej: ustawa z 22 czerwca 1995 r.), art. 14 ust. 2 pkt 4 ustawy – Prawo celne upoważnił Ministra Współpracy Gospodarczej z Zagranicą do określenia, w porozumieniu z Ministrem Spraw Zagranicznych, trybu, warunków, okresu zwolnienia od cła, norm ilościowych lub wartościowych oraz dokumentów wymaganych do stwierdzenia podstawy stosowania zwolnienia, o którym mowa w ust. 1 pkt 7 art. 14 ustawy, a także wykazu rzeczy podlegających, stosownie do tego przepisu, zastrzeżeniu nieodstępowania przez określony czas. Ponieważ powyższe upoważnienie