Orzeczenie TK z dnia 21 stycznia 1992, sygn. U 4/91

Sygnatura: U 4/91
Data orzeczenia: 21 stycznia 1992
Sąd: Trybunał Konstytucyjny, Warszawa (TK)

Teza

Trybunał Konstytucyjny uznał, że różnicowanie dostępu do ulgi podatkowej dla inwalidów w zależności od tego, czy sami sprowadzili samochód, czy nabyli go od importera w kraju, stanowiło nieuzasadnione naruszenie zasady równości i przekroczenie upoważnienia ustawowego.

Istota

Rzecznik Praw Obywatelskich zakwestionował przed Trybunałem Konstytucyjnym § 6 ust. 1 rozporządzenia Ministra Finansów z 26 lipca 1991 r. dotyczący zwolnień od podatku obrotowego dla inwalidów nabywających samochody osobowe. Rozporządzenie to przyznawało ulgę podatkową tylko inwalidom, którzy sami sprowadzali samochody z zagranicy, pomijając tych, którzy nabywali takie samochody od importerów w kraju. Praktyka…

jeszcze 121 słów

Pełna notatka w aplikacji QuickMap

Notatka QuickMap to nasza wartość dodana — zaloguj się lub załóż konto, aby przeczytać całość w aplikacji.

Zaloguj się Wypróbuj za darmo

Sentencja

orzeka: 1) przepis § 6 ust. 1 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 26 lipca 1991 r. w sprawie stawek podatku obrotowego od towarów sprowadzanych lub nadsyłanych z zagranicy oraz zwolnień od tego podatku (Dz. U. Nr 68, poz. 290 zm. z 1991 r. Dz.U. Nr 123, poz. 545) w części uzależniającej (różnicującej) zwolnienie podatkowe inwalidów od okoliczności nabycia w drodze importu samochodów osobowych ogólnego przeznaczenia, jest niezgodny z art. 12 ust. 1 pkt 1 ustawy z 16 grudnia 1972 r. o podatku obrotowym (j.t. z 1983 r. Dz.U. Nr 43, poz. 191, zm. 1985 r. Nr 12, poz. 50; 1989 r. Nr 3, poz. 12 i Nr 74, poz. 443 oraz z 1991 r. Nr 9, poz. 30) oraz z art. 67 ust. 2 Konstytucji RP. 2) Równocześnie Trybunał Konstytucyjny stwierdza, iż w myśl przepisu art. 9 ust. 1 i art. 10 ust. 1 ustawy z dnia 29 kwietnia 1985 r. o Trybunale Konstytucyjnym (tekst jednolity ogłoszony w Dz.U. z dnia 28 listopada 1991 r. nr 109, poz. 470) wymieniony w pkt 1 sentencji przepis § 6 ust. 1 rozporządzenia Ministra Finansów w zakwestionowanej części, z zastrzeżeniem wynikającym z przepisu art. 9 ust. 2 tej ustawy, podlega zmianie bądź uchyleniu zgodnie z treścią orzeczenia, nie później niż w terminie trzech miesięcy od przedłożenia Ministrowi Finansów niniejszego orzeczenia wraz z jego uzasadnieniem; w przeciwnym razie przepis ten w zakwestionowanym zakresie traci moc z upływem wspomnianego trzymiesięcznego terminu.

Uzasadnienie

ORZECZENIE
z dnia 21 stycznia 1992 r.
Sygn. akt U 4/91

ORZECZENIE

z dnia 21 stycznia 1992 r.

Sygn. akt U 4/91

Uzasadnienie

Rzecznik Praw Obywatelskich zwróciła się do Trybunału Konstytucyjnego z wnioskiem o stwierdzenie, że § 6 ust. 1 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 26 lipca 1991 r. w sprawie stawek podatku obrotowego od towarów sprowadzanych lub nadsyłanych z zagranicy oraz zwolnień od tego podatku (Dz.U. Nr 68, poz. 290) jest niezgodny z upoważnieniem zawartym w art. 12 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 16 grudnia 1972 r. o podatku obrotowym (jedn. tekst Dz. U. z 1983 r. Nr 43, poz. 191 z późn. zm.), oraz z art. 67 ust. 2 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej.

W ocenie wnioskodawczyni niezgodność § 6 ust. 1 powołanego rozporządzenia polega na niewłaściwym, niepełnym wykonaniu art. 12 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku obrotowym przez zwolnienie od podatku obrotowego tylko tych inwalidów, którzy sami sprowadzają samochody osobowe z zagranicy, podczas gdy zwolnienie od podatku stosownie do treści powołanego przepisu art. 12 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku obrotowym powinno obejmować także i tych, którzy nabyli w kraju samochody z importu.

Zdaniem RPO art. 12 ust. 1 pkt 1 ustawy stanowiący upoważnienie dla Ministra Finansów do stosowania zwolnień od podatku (całkowitych lub częściowych) wskazuje expressis verbis, że chodzi o zwolnienie “niektórych grup podatników” a nie grup towarów w zależności od miejsca ich zakupienia. Użyte natomiast w § 6 rozporządzenia Ministra Finansów określenie samochody osobowe ogólnego przeznaczenia “sprowadzane z zagranicy” przez inwalidów I i II grupy bez względu na rodzaj inwalidztwa oraz inwalidów III grupy ze schorzeniami “narządów ruchu” wywołało w praktyce organów celnych zawężającą interpretację wywodzącą, iż chodzi tu tylko o samochody sprowadzane przez inwalidę (ewentualnie zakupione w składzie celnym), a nie o wszelkie samochody z importu nabywane przez inwalidę.

Stąd też sprzedawcy samochodów importowanych, którzy cenę samochodu kalkulują

jeszcze 3484 słowa

Przeczytaj pełną treść uzasadnienia

Widzisz ~30% uzasadnienia. Zaloguj się lub załóż konto, aby przeczytać całość w aplikacji QuickMap.

Zaloguj się Wypróbuj za darmo

Szukasz podobnych spraw?

QuickMap AI przeszukuje 2,87 mln dokumentów podatkowych i zwraca dopasowane orzeczenia z analizą linii orzeczniczej.

Wypróbuj za darmo