Uzasadnienie
| ORZECZENIE |
z dnia 12 stycznia 1993 r.
|
| Sygn. akt U 4/92 |
Uzasadnienie
I
Sejmik Samorządowy Województwa Gdańskiego wniósł o zbadanie zgodności przepisu § 37 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16
lipca 1991 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o gospodarce gruntami i wywłaszczaniu nieruchomości (Dz. U.
Nr 72, poz. 311) z art. 40 ust. 1 ustawy z dnia 29 kwietnia 1985 r. o gospodarce gruntami i wywłaszczaniu nieruchomości (Dz.
U. z 1991 r. Nr 30, poz. 127 ze zm.) podnosząc ponadto, że kwestionowany przepis działa retroaktywnie.
W uzasadnieniu wniosku i w uzasadnieniu zażalenia na postanowienie Trybunału Konstytucyjnego z dnia 24 lutego 1992 r. wskazano,
że kwestionowane rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 16 lipca 1991 r. weszło w życie dnia 31 sierpnia 1991 r., a więc w czasie
kiedy to opłaty roczne z tytułu użytkowania wieczystego zostały już ustalone w oparciu o obowiązujące przepisy, a także wyegzekwowane.
Naliczone dochody, jak podał wnioskodawca, zostały uwzględnione w budżetach gmin.
Ponadto zdaniem wnioskodawcy na podstawie art. 40 ust. 5 ustawy o gospodarce gruntami i wywłaszczaniu nieruchomości Rada Ministrów
była zobowiązana do wydania w odpowiednim czasie rozporządzenia w przedmiocie określenia zasad i trybu ustalania opłat z tytułu
użytkowania wieczystego i zarządu gruntów i budynków oraz zasad stosowania obniżki opłat za użytkowanie wieczyste gruntów
nabytych lub nabywanych pod budownictwo mieszkaniowe, lub na cele wyznaniowe, co nie zostało wykonane.
W ocenie wnioskodawcy wejście w życie przepisów rozporządzenia Rady Ministrów dnia 31 sierpnia 1991 r. oznacza moment ich
obowiązywania i dotyczyć może zdarzeń przyszłych. Zarówno z brzmienia przepisów rozporządzenia, jak i ich celu nie wynika
zasadność odnoszenia ich mocy obowiązującej wstecz.
Prokurator Generalny w piśmie z dnia 10 czerwca 1992 r. przedstawił następujące stanowisko:
Przepis § 37 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 lipca 1991 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów