Postanowienie TK z dnia 24 czerwca 1998, sygn. U 4/97

1. Naczelna Rada Lekarska wniosła o stwierdzenie niezgodności 1 ust. 1 i 4, 2, 5, 6 i 7 rozporządzenia Ministra Zdrowia i Opieki Społecznej z dnia 27 czerwca 1996 r. w sprawie książeczek usług medycznych (Dz.U. Nr 92, poz. 420) z art. 6 ust. 4 ustawy z dnia 27 września 1991 r. o zasadach odpłatności za leki i artykuły sanitarne (Dz.U. Nr 94, poz. 422; zm.: z 1994 r. Nr 111, poz. 535; z 1995 r. Nr 138, poz. 684).

Zgodnie z brzmieniem art. 6 ust. 4 powołanej ustawy Minister Zdrowia i Opieki Społecznej może określić, w drodze rozporządzenia, wzór książeczki usług medycznych, sposób rozprowadzania, dokonywania w niej wpisów oraz wysokość odpłatności za wydanie książeczki.

W uzasadnieniu wnioskodawca zarzucił Ministrowi Zdrowia i Opieki Społecznej przekroczenie zakresu upoważnienia ustawowego przez objęcie przepisami rozporządzenia osób uprawnionych do bezpłatnej pomocy leczniczej na podstawie odrębnych przepisów. Jak wskazuje Naczelna Rada Lekarska, uprawnienia Ministra Zdrowia i Opieki Społecznej, o których mowa w art. 6 ust. 4 ustawy o zasadach odpłatności za leki i artykuły sanitarne, przysługują odpowiednio Ministrom: Obrony Narodowej, Spraw Wewnętrznych w odniesieniu do tworzonych i utrzymywanych przez nich zakładów opieki zdrowotnej oraz Ministrowi Transportu i Gospodarki Morskiej w odniesieniu do publicznych zakładów opieki zdrowotnej przedsiębiorstwa państwowego “Polskie Koleje Państwowe”, w porozumieniu z Ministrem Zdrowia i Opieki Społecznej oraz po zasięgnięciu opinii Naczelnej Rady Aptekarskiej i Naczelnej Rady Lekarskiej (art. 6 ust. 6 ustawy). Niezgodnie zatem z zakresem upoważnienia ustawowego, zaskarżone rozporządzenie (§ 1 ust. 1) objęło również osoby uprawnione do korzystania ze świadczeń resortowych zakładów opieki zdrowotnej, o których mowa w art. 6 ust. 6 ustawy o zasadach odpłatności za leki i artykuły sanitarne.

Zarzut wadliwego wykonania upoważnienia ustawowego dotyczy także 2 rozporządzenia Ministra Zdrowia i