Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 25 września 1989 r.
|
| Sygn. akt U 5/89 |
Uzasadnienie
I
Prezes Naczelnego Sądu Administracyjnego wniósł o zbadanie zgodności z art. 59 ust. 7 i art. 75 ust. 3 pkt 2 dekretu z dnia
6 maja 1953 r. - Prawo Górnicze (Dz. U. z 1978 r. Nr 4, poz. 12 z późn. zm.) wytycznych Prezesa Wyższego Urzędu Górniczego
zawartych w piśmie z dnia 28 lutego 1986 r. (znak PO-3-056/4/86 nie publikowanych).
Zdaniem Prezesa NSA, nasuwa wątpliwości zgodność wyżej wymienionych przepisów z następujących powodów.
W kwestionowanym piśmie z dnia 28 lutego 1986 r., powołując się na treść art. 75 ust. 3 pkt 2 prawa górniczego, Prezes Wyższego
Urzędu Górniczego uznał, że skoro utraciły moc przepisy stanowiące dotychczas podstawę ustalenia odszkodowań, to powstała
potrzeba wprowadzenia nowych zasad, określających sposób ustalenia odszkodowań, za tzw. szkody górnicze. W związku z tym wskazał,
że należy przyjąć, iż przez przychód, o którym mowa w art. 59 ust. 7 prawa górniczego, rozumie się wartość produktów rolnych,
uzyskaną z jednego hektara nie uszkodzonych gruntów rolnych tej samej klasy na terenie gminy lub miasta, tj. ważność żyta,
jaką uzyskano z jednego hektara nie uszkodzonych gruntów rolnych tej samej klasy na danym terenie.
W ocenie wnioskodawcy, Prezes Wyższego Urzędu Górniczego wydając takie wytyczne, wstąpił w uprawnienia Rady Ministrów z art.
59 ust. 7