OrzeczeniaInterpretacjeTematy
Zaloguj sięWypróbuj

Orzeczenie TK z dnia 04 lutego 1992, sygn. U 5/91

Sygnatura
U 5/91
Data orzeczenia
Sąd
Trybunał Konstytucyjny, Warszawa (TK)

Teza

Trybunał Konstytucyjny stwierdził, że Minister Finansów przekroczył upoważnienie ustawowe, rozszerzając zakres opodatkowania podatkiem od wzrostu wynagrodzeń o pożyczki zwrotne z funduszu mieszkaniowego, co naruszyło zasadę państwa prawnego.

Istota

Rzecznik Praw Obywatelskich zakwestionował przed Trybunałem Konstytucyjnym przepis zarządzenia Ministra Finansów, który zaliczał pożyczki zwrotne z funduszu mieszkaniowego do wynagrodzeń podlegających opodatkowaniu podatkiem od wzrostu wynagrodzeń. Sprawa dotyczyła zarządzenia zmieniającego…

jeszcze 75 słów

Pełna notatka w aplikacji QuickMap

Notatka QuickMap to nasza wartość dodana — zaloguj się lub załóż konto, aby przeczytać całość w aplikacji.

Sentencja

orzeka: 1) pkt. 6 lit. b działu I załącznika nr 1 do zarządzenia nr 12 Ministra Finansów z dnia 12.02.1991 r. w sprawie wzorów deklaracji dotyczących obliczenia podatku od wzrostu wynagrodzeń oraz sposobu liczenia przeciętnego zatrudnienia (Dz.Urz. Min.Fin. nr 3, poz. 11 oraz nr 10, poz. 46) w części dotyczącej zaliczania pożyczek nie podlegających umorzeniu udzielanych z funduszu mieszkaniowego do wynagrodzeń podlegających opodatkowaniu podatkiem od wzrostu wynagrodzeń - jest niezgodny z art. 16 ust. 1 ustawy z dnia 22 grudnia 1990 r. o opodatkowaniu wzrostu wynagrodzeń (Dz.U. z 1991 r. nr 1, poz. 1) oraz art. 42 ust. 2 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej, 2) w pozostałym zakresie zaskarżony przepis nie jest niezgodny z art. 16 ust. 1 wymienionej w pkt. 1 ustawy z dnia 22 grudnia 1990 r. Równocześnie Trybunał Konstytucyjny stwierdza, iż na podstawie art. 9 ust. 1 i art. 10 ust. 1 ustawy z dnia 29 kwietnia 1985 r. o Trybunale Konstytucyjnym (tekst jedn. ogłoszony w Dz.U. z 1991 r. nr 109, poz. 470), wymieniony w pkt. 1 sentencji przepis pkt. 6 lit. b działu I załącznika nr 1 do zarządzenia nr 12 Ministra Finansów z dnia 12 lutego 1991 r. w zakwestionowanej części - z zastrzeżeniem wynikającym z art. 9 ust. 2 wymienionej wyżej ustawy, podlega zmianie bądź uchyleniu zgodnie z treścią orzeczenia, nie później niż w terminie trzech miesięcy od przedłożenia orzeczenia Ministrowi Finansów. W przeciwnym razie przepis ten w zakresie objętym orzeczeniem traci moc z upływem wspomnianego trzymiesięcznego terminu.

Uzasadnienie

ORZECZENIE
z dnia 4 lutego 1992 r.
Sygn. akt U 5/91

Uzasadnienie

1
1. Rzecznik Praw Obywatelskich wnosząc o stwierdzenie niezgodności zaskarżonego przepisu z art. 16 ust. 1 ustawy z dnia 22 grudnia 1990 r. o opodatkowaniu wzrostu wynagrodzeń zaznaczyła, że wniosek dotyczy wpłat pieniężnych i świadczeń rzeczowych z funduszu mieszkaniowego. Jednak z uzasadnienia wniosku można domniemywać, że Rzecznikowi Praw Obywatelskich chodziło nie o wszystkie wypłaty pieniężne i świadczenia rzeczowe z funduszu mieszkaniowego, lecz tylko o pożyczki udzielane z tego funduszu (s. 4 wniosku). Taką interpretację wniosku potwierdził przedstawiciel wnioskodawcy w czasie rozprawy. Rzecznik Praw Obywatelskich uzasadniła swój wniosek przede wszystkim tym, że Minister Finansów zaskarżonym przepisem dokonał samodzielnej wykładni rozszerzającej pojęcie wynagrodzeń stanowiących podstawę opodatkowania wzrostu wynagrodzeń, określonych w art. 3 ust. 2 cytowanej ustawy z dnia 22 grudnia 1990 r. Do wypłat pieniężnych i świadczeń rzeczowych z funduszu mieszkaniowego Minister Finansów zaliczył bowiem także pożyczki mające charakter zwrotny. Stanowi to - zdaniem Rzecznika Praw Obywatelskich - rozszerzającą interpretację przepisów ustawowych, do czego nie był upoważniony. Art. 16 ust. 1 powołanej ustawy nakłada na Ministra Finansów jedynie obowiązek ustalenia wzorów deklaracji dotyczących obliczania podatku oraz sposobu liczenia przeciętnego zatrudnienia.
2
Podobne stanowisko przedstawił Prokurator Generalny podzielając główne argumenty podniesione przez Rzecznika Praw Obywatelskich.
3
Natomiast Minister Finansów uznał, że wniosek Rzecznika jest nieuzasadniony, gdyż zgodnie z art. 3 ust. 2 pkt. 2 ustawy o opodatkowaniu wzrostu wynagrodzeń kwotę przekroczenia normy wynagrodzeń stanowiącą podstawę opodatkowania powiększa się o wypłaty pieniężne oraz równowartość świadczeń rzeczowych z funduszu mieszkaniowego, przekraczające czterokrotność odpisu podstawowego na ten fundusz. Minister Finansów z brzmienia tego przepisu wyprowadza wniosek, że chodzi w nim o wszystkie wypłaty pieniężne z funduszu mieszkaniowego, do których zalicza także pożyczki. Tym samym utrzymuje, że nie przekroczył upoważnienia zawartego w art. 16 ust. 1 cytowanej ustawy.
4
Na rozprawie uczestnicy postępowania podtrzymali swoje
jeszcze 753 słowa

Przeczytaj pełną treść uzasadnienia

Widzisz ~30% uzasadnienia. Zaloguj się lub załóż konto, aby przeczytać całość w aplikacji QuickMap.

Szukasz podobnych spraw?

QuickMap AI przeszukuje 2,87 mln dokumentów podatkowych i zwraca dopasowane orzeczenia z analizą linii orzeczniczej.

Wypróbuj za darmo