Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 2 września 1992 r.
|
| Sygn. akt U 5/92 |
Uzasadnienie
Grupa posłów Sejmu RP wniosła o wydanie przez Trybunał Konstytucyjny orzeczenia o stwierdzenie niezgodności rozporządzenia
ministra współpracy gospodarczej z zagranicą z dnia 25 lutego 1992 r. w sprawie rozdysponowania kontyngentów na przywóz alkoholi
skażonych, niektórych napojów alkoholowych, wyrobów tytoniowych, benzyn i olejów napędowych (Dz. U. Nr 27, poz. 121; zm.:
z 1992 r. Nr 60, poz. 306) z artykułami 1, 3, 6, oraz 42 ust. 2 Konstytucji RP, artykułem 1 ustawy z dnia 23 grudnia 1988
r. o działalności gospodarczej (Dz. U. Nr 41, poz. 324; zm.: z 1990 r. Nr 26, poz. 149; Nr 34, poz. 198 i Nr 86, poz. 504;
z 1991 r. Nr 31, poz. 128; Nr 41, poz. 179; Nr 73, poz. 321; Nr 75, poz. 332; Nr 105, poz. 452; Nr 106, poz. 457 i nr 107,
poz. 406) oraz artykułem 58 ust. 1 ustawy z dnia 28 grudnia 1989 r. - Prawo celne (Dz. U. Nr 75, poz. 445; zm.: z 1991 r.
Nr 60, poz. 253; Nr 73, poz. 320 i Nr 100, poz. 442 oraz z 1992 r. Nr 21, poz. 85).
Zdaniem grupy posłów Sejmu RP, którzy wnieśli wniosek, powyższy warunek narusza art. 6 Konstytucji, który gwarantuje swobodę
działalności gospodarczej bez względu na formę własności i stanowi, iż ograniczenie tej swobody może nastąpić jedynie w drodze
ustawy. Jak podnoszą posłowie, zasada ta została również powtórzona w art. 1 ustawy o działalności gospodarczej, który stanowi,
iż każdy podmiot gospodarczy może prowadzić działalność gospodarczą na równych prawach. Zdaniem posłów minister współpracy
gospodarczej z zagranicą wprowadzając wymóg niekorzystania ze zwolnień od podatku dochodowego de facto uniemożliwił prowadzenie
działalności gospodarczej przez podmioty, które korzystają z ulg i zwolnień od podatku dochodowego.
Grupa posłów Sejmu RP stwierdza ponadto, że kwestionowane