Orzeczenie TK z dnia 17 czerwca 1997, sygn. U 5/96

1. Federacja Związków Zawodowych Pracowników PKP w Warszawie wniosła o zbadanie zgodności § 1 ust. 2 zarządzenia Nr 55 Ministra Transportu i Gospodarki Morskiej z 30 grudnia 1995 r. w sprawie przydzielania emerytom i rencistom kolejowym deputatu węglowego z art. 1 przepisów konstytucyjnych oraz art. 18 ust. 1 ustawy z dnia 28 kwietnia 1983 r. o zaopatrzeniu emerytalnym pracowników kolejowych i ich rodzin (Dz.U. Nr 23, poz. 99 ze zmianami). Wnioskodawca kwestionuje zasadę ustalania wartości ekwiwalentu pieniężnego za bezpłatny deputat węglowy dla emerytów i rencistów kolejowych według średniej ceny zbytu loco kopalnia roku poprzedzającego rok planowany, skorygowany o przewidywany wskaźnik inflacji na rok następny. Z obliczeń wnioskodawcy wynika, że wartość ekwiwalentu za deputat wynosiła w 1996 r. 190,13 zł za 1000 kg, podczas gdy cena detaliczna za 1000 kg przekraczała znacznie 300 zł. Wnioskodawca uzupełnia swoje stanowisko opinią Rzecznika Praw Obywatelskich z 10 lutego 1995 r. Nr RPO/122345/93/III/314/JL, skierowaną do Ministra Transportu i Gospodarki Morskiej, stwierdzającą, że zamiana deputatu w naturze na ekwiwalent pieniężny dopuszczalna jest tylko wówczas, gdy ekwiwalent odpowiada rzeczywistej wartości świadczenia w naturze. W tym stanie prawnym zarządzenie pozostaje w sprzeczności z art. 18 ust. 1 ustawy o zaopatrzeniu emerytalnym pracowników kolejowych i ich rodzin oraz z art. 1 przepisów konstytucyjnych.

2. Komisja Krajowa NSZZ “Solidarność” wniosła o zbadanie zgodności § 1 zarządzenia Nr 55 Ministra Transportu i Gospodarki Morskiej z 30 grudnia 1995 r. w sprawie przydzielania emerytom i rencistom kolejowym deputatu węglowego, z art. 1 przepisów konstytucyjnych oraz art. 18 ust. 1 ustawy z 28 kwietnia 1983 r. o zaopatrzeniu emerytalnym pracowników kolejowych i ich rodzin. Komisja Krajowa kwestionuje we wniosku przyjętą w § 1 ust. 2 zarządzenia zasadę ustalania wartości ekwiwalentu pieniężnego za bezpłatny deputat węglowy dla emerytów i rencistów