Wyrok TK z dnia 17 stycznia 2006, sygn. U 6/04

Na rozprawie 17 stycznia 2006 r. zarówno wnioskodawca, jak i pozostali uczestnicy postępowania podtrzymali stanowiska wyrażone na piśmie.

Przedstawiciele Ministra Transportu i Budownictwa wskazali, że w opłacie za kartę pojazdu mieszczą się, oprócz kosztów druku i dystrybucji kart, także koszty czynności administracyjnych związanych z odpowiednim zabezpieczaniem i ewidencjonowaniem kart. Wyjaśnili, że projekt nowelizacji kwestionowanego rozporządzenia, w którym określono opłatę za kartę pojazdu na kwotę 75 zł, nie uzyskał poparcia w toku prac Komisji Wspólnej Rządu i Samorządu Terytorialnego ze względu na opinię przedstawicieli samorządu. Zdaniem przedstawicieli powiatów ich budżetom powinno zostać zrekompensowane znaczne obniżenie dochodów z tytułu obniżenia opłat za kartę pojazdu. W tej sytuacji kwestia wysokości tych opłat pozostała otwarta aż do rozstrzygnięcia jej przez Trybunał Konstytucyjny. Jednocześnie przedstawiciele Ministra wnieśli o odroczenie na okres trzech miesięcy terminu utraty mocy obowiązującej zakwestionowanego przepisu, w przypadku stwierdzenia przez Trybunał jego niekonstytucyjności.

Trybunał Konstytucyjny zważył, co następuje:

Rzecznik Praw Obywatelskich wniósł o stwierdzenie niezgodności § 1 ust. 1 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 28 lipca 2003 r. w sprawie wysokości opłat za kartę pojazdu (Dz. U. Nr 137, poz. 1310) z art. 77 ust. 4 pkt 2 i ust. 5 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. – Prawo o ruchu drogowym (Dz. U. z 2005 r. Nr 108, poz. 908 ze zm.; dalej: prawo o ruchu drogowym) oraz z art. 92 ust. 1 i art. 217 Konstytucji.

1. Sprawy związane z wprowadzaniem na terytorium RP pojazdów z zagranicy oraz usuwaniem i zagospodarowywaniem porzuconych pojazdów zostały uregulowane szeregiem przepisów odpowiednich ustaw. Po pierwsze należy wskazać, że w ustawie z 20 stycznia 2005 r. o recyklingu pojazdów wycofanych z eksploatacji (Dz. U. Nr 25, poz. 202) określono obowiązki