Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 18 grudnia 1989 r.
|
| Sygn. akt U 6/89 |
Uzasadnienie
1. Rzecznik Praw Obywatelskich, na podstawie art. 14 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 15 lipca 1987 r. o Rzeczniku Praw Obywatelskich
(Dz. U. Nr 21, poz. 123), we wniosku z dnia 10 lipca 1989 r., zwrócił się do Trybunału Konstytucyjnego o stwierdzenie niezgodności
przepisów wymienionych w pkt 1 i 2 sentencji niniejszego orzeczenia z wymienionymi w tych punktach przepisami: dekretu z dnia
2 sierpnia 1945 r. o urzędach zatrudnienia oraz ustawy z dnia 20 lipca 1983 r. o systemie rad narodowych i samorządu terytorialnego.
Podniesiony we wniosku zarzut wadliwości tych przepisów Rzecznik Praw Obywatelskich uzasadnił, jak następuje:
Zarządzenie Nr 35 Ministra Pracy, Płacy Spraw Socjalnych z dnia 17 lipca 1984 r. w sprawie pośrednictwa pracy (Dz. Urz. MPPiSS
Nr 7, poz. 31) oraz stanowiąca załącznik do tego zarządzenia instrukcja, wydane zostały na podstawie art. 147 ust. 5 pkt 1
i art. 148 ust. 2 pkt 3 (w tekście jedn. z 1988 r. - art. 145 ust. 5 pkt. 1 i art. 146 ust. 2 pkt ustawy z dnia 20 lipca 1983
r. o systemie rad narodowych i samorządu terytorialnego. Pierwszy z tych przepisów upoważnia ministrów sprawujących nadzór
nad terenowymi organami administracji państwowej o właściwości szczególnej do udzielania tym organom, w sposób systematyczny,
fachowej pomocy w realizacji zadań należących do właściwości tych organów oraz do określania technicznych zasad wykonywania
tych zadań. Drugi z tych przepisów upoważnia wymienionych wyżej ministrów do określania zasad wykonywania zadań przez kierowników
wydziałów urzędów wojewódzkich, wydawania im zarządzeń i poleceń służbowych, wreszcie do sprawowania kontroli zgodności ich
działań z polityką państwa oraz do uchylania zarządzeń sprzecznych z tą polityką. Obydwa te przepisy stwarzają zatem dla ministrów
sprawujących nadzór nad terenowymi organami administracji państwowej o właściwości szczególnej podstawę prawną do działań