Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 7 marca 2017 r.
|
| Sygn. akt U 7/13 |
Uzasadnienie
I
1. W piśmie z 22 lipca 2013 r. Rzecznik Praw Obywatelskich (dalej: RPO lub wnioskodawca) wniósł o stwierdzenie niezgodności
§ 25 ust. 1 pkt 4 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 17 października 2001 r. w sprawie zakładów poprawczych i
schronisk dla nieletnich (Dz. U. Nr 124, poz. 1359, ze zm.; dalej: rozporządzenie z 2001 r.) oraz § 34 rozporządzenia z 2001
r. w zakresie, w jakim odsyła do odpowiedniego stosowania § 25 ust. 1 pkt 4 tego rozporządzenia, z art. 95 § 3 ustawy z dnia
26 października 1982 r. o postępowaniu w sprawach nieletnich (Dz. U. z 2010 r. Nr 33, poz. 178, ze zm.; dalej: u.p.n.) oraz
art. 41 ust. 1 w związku z art. 31 ust. 3 i art. 92 ust. 1 zdanie pierwsze Konstytucji.
Rzecznik Praw Obywatelskich, w związku ze zmianą stanu prawnego, w piśmie z 20 stycznia 2016 r. zmodyfikował wniosek. Zwrócił się do Trybunału o stwierdzenie niezgodności z powołanymi wzorcami kontroli
§ 25 ust. 1 pkt 4 rozporządzenia z 2001 r. w brzmieniu nadanym temu przepisowi przez § 1 pkt 13 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 29 października 2015 r.
zmieniającego rozporządzenie w sprawie zakładów poprawczych i schronisk dla nieletnich (Dz. U. poz. 1809; dalej: rozporządzenie
zmieniające z 2015 r.).
1.1. W piśmie z 22 lipca 2013 r. RPO podniósł, że system izolacji nieletnich, przewidziany przez zaskarżone regulacje rozporządzenia
z 2001 r., został stworzony bez umocowania w przepisie upoważniającym do wydania tego aktu normatywnego. W pierwotnym brzmieniu
zakwestionowany § 25 ust. 1 pkt 4 rozporządzenia z 2001 r. przewidywał, że dyrektor zakładu poprawczego dla zapewnienia bezpieczeństwa
i porządku w zakładzie może na czas określony umieścić nieletniego w oddzielnym pomieszczeniu mieszkalnym lub izbie przejściowej.
Przepis ten, na mocy § 34 rozporządzenia