Postanowienie TK z dnia 21 listopada 2007, sygn. U 8/07

1. Pismem z 28 sierpnia 2007 r. grupa 55 posłów z klubów parlamentarnych Ligi Polskich Rodzin i Samoobrony wystąpiła o zbadanie zgodności art. 173 ust. 5 w związku z ust. 3 uchwały Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 30 lipca 1992 r. – Regulamin Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej (M. P. z 2002 r. Nr 23, poz. 398, ze zm.; dalej: regulamin) z art. 110 ust. 1 Konstytucji, w zakresie, w jakim przepis ten znajduje zastosowanie do wniosku o uzupełnienie porządku obrad Sejmu o rozpatrzenie projektu uchwały w sprawie odwołania Marszałka Sejmu. Uzasadniając wniosek, posłowie podnieśli, że Marszałek Sejmu może nie uwzględnić tego wniosku, skutkiem czego staje się on przedmiotem rozstrzygnięcia przez Sejm w terminie nieprzekraczającym sześciu miesięcy od dnia jego złożenia. Regulacja ta godzi w art. 110 ust. 1 Konstytucji, bo ogranicza podstawowe i zasadnicze prawo Sejmu do odwołania swego marszałka. Pozostawienie rozstrzygnięcia w kwestii wprowadzenia projektu stosownej uchwały do porządku obrad wyłącznie Marszałkowi Sejmu może prowadzić do odwlekania podjęcia decyzji w sprawie przez Sejm, wskutek działań Marszałka, mającego bezpośredni interes w określonym rozstrzygnięciu wniosku.

2. Pismem z 24 września 2007 r. Prokurator Generalny zajął stanowisko, że postępowanie w sprawie podlega umorzeniu w związku z niedopuszczalnością wydania orzeczenia. Uzasadniając powyższe, Prokurator Generalny przedstawił status Marszałka Sejmu i innych