Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 28 grudnia 1989 r.
|
| Sygn. akt U 8/89 |
Uzasadnienie
Zarząd Główny Związku Nauczycielstwa Polskiego wystąpił dnia 24 czerwca 1989 r. do Trybunału Konstytucyjnego z wnioskiem
o orzeczenie niezgodności przepisu § 5 ust. 1 uchwały Nr 97 Rady Ministrów z dnia 8 sierpnia 1983 r. w sprawie wynagradzania
nauczycieli (jedn. tekst MP z 1988 r. Nr 33, poz. 303; z 1989 r. Nr 5, poz. 50) z art. 36 ustawy z dnia 26 stycznia 1982 r.
- Karta Nauczyciela (Dz. U. Nr 3, poz. 19; Nr 25, poz. 187; Nr 31, poz. 214; z 1983 r. Nr 5, po. 33, z 1989 r. Nr 4, poz.
24; Nr 35, poz. 192). W uzasadnieniu wniosku podniesiono następujące argumenty.
Wymieniona ustawa z dnia 26 stycznia 1982 r. - Karta Nauczyciela zawiera szereg upoważnień do wydawania przepisów wykonawczych,
w tym art. 36 tej ustawy upoważnia Radę Ministrów do określania wysokości stawek wynagradzania za zajęcia dodatkowe oraz do
określania zasad zaszeregowania i przyznawania dodatków do wynagrodzeń nauczycieli.
Realizując to upoważnienie Rada Ministrów w dniu 8 sierpnia 1983 r. podjęła uchwalę nr 97 w sprawie wynagradzania nauczycieli.
Uchwała ta była zgodna z upoważnieniem zawartym w ustawie - Karta Nauczyciela. W dniu 3 sierpnia 1984 r. uchwałą nr 105 (MP
Nr 20, poz. 137) Rada Ministrów zmieniła jednak tę uchwałę wprowadzając do niej ust. 1 do § 5 w następującym brzmieniu:
"1. Przez wypadki usprawiedliwionego nie odbycia zajęć, o których mowa w art. 35 ust. 4 ustawy z dnia 26 stycznia 1982 r.
- Karta Nauczyciela należy rozumieć wypadki:
1) w których nauczyciel był gotowy do świadczenia pracy w godzinach ponadwymiarowych, lecz nie wykonał jej z przyczyn leżących
po stronie pracodawcy,
2) wynikające z przepisów odrębnych regulujących zasady zwolnień z pracy".
W ocenie wnioskodawcy przepis ten nie