Orzeczenie TK z dnia 09 kwietnia 1991, sygn. U 9/90
Sygnatura
U 9/90
Data orzeczenia
Sąd
Trybunał Konstytucyjny, Warszawa (TK)
Teza
Trybunał Konstytucyjny stwierdził, że Prezes NBP, wydając zarządzenie wprowadzające ograniczenia podmiotowe w dostępie do działalności gospodarczej w obrocie dewizowym, przekroczył granice udzielonego mu upoważnienia ustawowego, naruszając tym samym konstytucyjną zasadę swobody działalności gospodarczej.
Istota
Rzecznik Praw Obywatelskich zaskarżył do Trybunału Konstytucyjnego zarządzenie Prezesa NBP z 31.03.1990 r., które wprowadzało warunki prowadzenia działalności gospodarczej w zakresie obrotu wartościami dewizowych, w tym wymóg niekaralności za określone przestępstwa oraz posiadania kwalifikacji. Sprawa została rozpoznana przez TK w składzie pod przewodnictwem…
📖jeszcze 126 słów
Pełna notatka w aplikacji QuickMap
Notatka QuickMap to nasza wartość dodana — zaloguj się lub załóż konto, aby przeczytać całość w aplikacji.
orzeka: a) przepisy § 2 pkt 1 i 3 w związku z § 1 ust. 4 zarządzenia Prezesa Narodowego Banku Polskiego z dnia 31 marca 1990 r. w sprawie warunków prowadzenia działalności gospodarczej polegającej na kupnie i sprzedaży wartości dewizowych i na pośrednictwie w kupnie i sprzedaży tych wartości oraz maksymalnej wysokości marż pobieranych przy wykonywaniu tych czynności (M. P. Nr 15, poz. 119) są niezgodne z art. 6 Konstytucji RP, art. 1 i art. 3 ust. 2 ustawy z dnia 23. 12. 1988 r. o działalności gospodarczej (Dz.U. Nr 41, poz. 324 ze zm.) oraz art. 10 ust. 1 i art. 21 ust. 2 ustawy z dnia 15. 2. 1989 r. - Prawo dewizowe (Dz.U. Nr 6, poz. 33, zm. Dz.U. z 1989 r. Nr 74, poz. 441); natomiast wymienione przepisy zarządzenia Prezesa Narodowego Banku Polskiego nie są niezgodne z art. 67 ust. 2 i art. 81 ust. 1 Konstytucji RP; b) przepis § 8 powołanego wyżej zarządzenia Prezesa Narodowego Banku Polskiego w części dotyczącej innych wartości dewizowych niż waluty obce jest niezgodny z art. 13 ust. 3 ustawy z dnia 15. 2. 1989 r. - Prawo dewizowe (Dz.U. Nr 6 poz. 33, zm. Dz.U. z 1989 r. Nr 74, poz. 441), nie pozostaje natomiast w niezgodności z art. 21 ust. 2 tej ustawy; c) ustala trzymiesięczny termin, licząc od dnia doręczenia niniejszego orzeczenia, w którym powinny zostać usunięte niezgodności zakwestionowanych w pkt a) i b) przepisów zarządzenia Prezesa Narodowego Banku Polskiego; w wypadku nieusunięcia tych niezgodności przepisy te tracą moc z upływem powyższego terminu w zakresie ustalonym w niniejszym orzeczeniu.
a) niezgodność § 2 pkt 1 i 3 w związku z § 1 ust. 4 zarządzenia Prezesa NBP z 31 marca 1990 r. w sprawie warunków prowadzenia
działalności gospodarczej polegającej na kupnie i sprzedaży wartości dewizowych (...) oraz maksymalnej wysokości marż pobieranych
przy wykonywaniu tych czynności (M. P. Nr 15, poz. 119) z art. art. 6, 67 ust. 2 i 81 ust. 1 Konstytucji RP, a także z art.
1 i art. 3 ust. 2 ustawy z dnia 23 grudnia 1988 r. o działalności gospodarczej (Dz.U. Nr 41, poz. 324), oraz z art. 10 ust.
1 i art. 21 ust. 2 ustawy z dnia 15 lutego 1989 r. - Prawo dewizowe (Dz.U. Nr 6, poz. 33; zm.: Dz.U. Nr 74, poz. 441). Początkowo
RPO zarzuciła także niezgodność zaskarżonych przepisów z art. 4 wymienionej ustawy o działalności gospodarczej. Jednak w piśmie
procesowym z dnia 2 marca 1991 r. zarzut ten wycofała;
b) niezgodność § 8 powołanego zarządzenia Prezesa NBP z 31 marca 1990 r. z art. 13 ust. 3 i art. 21 ust. 2 cytowanej ustawy
z 15 lutego 1989 r. - Prawo dewizowe.
Rzecznik Praw Obywatelskich swój wniosek uzasadnia przede wszystkim brakiem kompetencji Prezesa NBP do wprowadzenia ograniczeń
podmiotowych przy wydawaniu decyzji zezwalających na prowadzenie działalności gospodarczej polegającej na kupnie i sprzedaży
wartości dewizowych. Zaskarżone przez Rzecznika Praw Obywatelskich zarządzenie Prezesa NBP wprowadza m. in. dwa warunki, mające
charakter ograniczeń podmiotowych. Pierwszy dotyczy niekaralności za przestępstwo skarbowe, przeciwko mieniu lub inne przestępstwo
popełnione w celu osiągnięcia korzyści majątkowej. Drugi warunek związany jest z wymogiem posiadania kwalifikacji (fachowego
przygotowania) do dokonywania czynności obrotu wartościami dewizowymi (§ 1 ust. 4 oraz § 2 pkt 1 i 3 powołanego zarządzenia
📖jeszcze 1770 słów
Przeczytaj pełną treść uzasadnienia
Widzisz ~30% uzasadnienia. Zaloguj się lub załóż konto, aby przeczytać całość w aplikacji QuickMap.