Biorąc pod uwagę przedstawiony stan faktyczny, w tym opis poszczególnych kolumn, zdaniem organu, przyjąć należało, że kolumny wstępna, prowadnikowa i techniczna pełnią rolę stabilizatora wyrobiska górniczego. W świetle powyższego przyjąć należało, że kolumny wstępna, prowadnikowa oraz techniczna, znajdujące się w otworze wiertniczym stanowią konstrukcję oporową. Natomiast kolumny eksploatacyjna i ługownicza służą do transportowania w pionie wody i solanki. Jak podnosi sam Wnioskodawca "stanowią przewody rurowe, zmontowane z rur konstrukcyjnie połączone z głowicą otworu. " Należy je więc zaliczyć do budowli o których mowa w poz. 13 załącznika nr 4 do u.p.o.l. w zw. z art. 1a ust. 1 pkt. 2 lit. a u.p.o.l., tj. wodociąg i inny rurociąg.
Następnie organ podał, że jednym z głównych kryteriów uznania określonego obiektu za budowlę jest wzniesienie go w wyniku robót budowlanych. Od 1 stycznia 2025 r. termin ten został zdefiniowany w art. 1a ust. 1 pkt. 2b u.p.o.l. Roboty budowlane są to prace polegające na budowie, odbudowie, rozbudowie, nadbudowie, przebudowie lub montażu, do których stosuje się przepisy ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane. Definicja robót budowlanych, wskutek wprowadzenia jej do ustawy podatkowej, ma charakter autonomiczny względem tożsamego pojęcia unormowanego w Prawie budowlanym. Nie zmienia tego fakt, że u.p.o.l. odsyła w tym zakresie do ustawy normującej sprawy procesu budowlanego. Tym samym ustawa podatkowa zawiera własną definicję robót budowlanych posiłkując się tylko w ograniczonym zakresie przepisem ustawy Prawa budowlanego. W uzasadnieniu projektu ustawy nowelizującej podkreślono, że "odwołanie w definicji robót budowlanych do ustawy - Prawo budowlane w zakresie rozumienia czynności, których efektem będzie wzniesienie obiektu budowlanego (budowa, odbudowa, rozbudowa, nadbudowa, przebudowa i montaż) ma na celu ograniczenie zakresu przedmiotów opodatkowania do obiektów, które są wznoszone w procesie budowlanym. Celem tego rozwiązania jest również umożliwienie skorzystania z dokumentacji budowlanej obiektu, w razie wątpliwości co do jego charakteru."
Zdaniem organu, bez wpływu na opodatkowanie budowli znajdujących się w wyrobisku górniczym ma fakt, że w art. 2 ust. 1 u.p.b. ustawodawca stwierdził, że ustawy nie stosuje się do wyrobisk górniczych. Ponadto jej przepisy nie naruszają prawa geologicznego i górniczego w odniesieniu do obiektów budowlanych zakładów górniczych. Należy stwierdzić, że z powołanych przepisów wynika jedynie to, że wskazane regulacje dotyczą tylko przedmiotu unormowania dokonanego w Prawie budowlanym, a więc projektowania, budowy, utrzymania i rozbiórki obiektów budowlanych oraz określania zasad działania organów administracji publicznej w tych dziedzinach. Oznacza to, że w zakresie spraw związanych z projektowaniem, budową, utrzymaniem i rozbiórką obiektów budowlanych zakładów górniczych uregulowanych w przepisach prawa geologicznego i górniczego, przepisy te mają pierwszeństwo zastosowania w stosunku do przepisów prawa budowlanego, a w przypadku sprzeczności ich treści z przepisami prawa budowlanego wyłączają stosowanie przepisów prawa budowlanego. W myśl art. 106 u.p.g.g. do projektowania, budowy, utrzymania i rozbiórki obiektów budowlanych zakładów górniczych stosuje się przepisy prawa budowlanego oraz odpowiednio przepisy niniejszego rozdziału i rozdziału 5. Tym samym przepisy Prawa budowlanego mają zastosowanie w sprawach nieuregulowanych w prawie geologicznym i górniczym. Przepisy prawa geologicznego i górniczego nie definiują pojęcia "roboty budowlane", podobnie zresztą pojęć projektowania, budowy, utrzymania i rozbiórki obiektów budowlanych zakładów górniczych. Należy w związku z tym przyjąć, iż ich zakres znaczeniowy jest tożsamy z pojęciami używanymi na gruncie przepisów ustawy Prawo budowlane. Tak więc zdaniem organu fakt, że przepisów ustawy Prawo budowlane nie stosuje się do wyrobisk górniczych nie może wyłączać zastosowania przepisów tej ustawy przy określaniu przedmiotu opodatkowania podatkiem od nieruchomości. Ponadto u.p.o.l. odsyła do przepisów ustawy Prawo budowlane tylko w zakresie pojęcia "roboty budowlane". Nie ma zatem podstaw do posługiwania się przepisami tej ustawy przy ustalaniu innych zagadnień związanych z opodatkowaniem podatkiem od nieruchomości.
Organ zauważył, że sam fakt umiejscowienia budowli pod ziemią, nie powoduje, że nie jest ona budowlą w rozumieniu Prawa budowlanego i tym samym u.p.o.l.
Zdaniem organu, rozszerzająca wykładnia przepisu art. 2 ust. 1 ustawy Prawo budowlane (co byłoby sprzeczne z zasadą, iż wyjątków nie należy interpretować rozszerzająco) skutkowałaby przyjęciem, iż obiekty budowlane zlokalizowane w podziemnym wyrobisku górniczym nie zostały wzniesione w wyniku robót budowlanych, a tym samym powodowałaby wyłączenie ich z opodatkowania podatkiem od nieruchomości, naruszałaby zasadę powszechności opodatkowania, która została przewidziana w art. 84 i art. 217 Konstytucji RP. W ocenie organu, wykładnia literalna prowadzi do wniosku, iż wszystkie obiekty budowlane zlokalizowane w podziemnych wyrobiskach górniczych są wznoszone w wyniku robót budowlanych. Powyższe wynika z faktu, iż wyłączenie zawarte w art. 2 ust. 1 ustawy Prawo budowlane nie dotyczy obiektów zlokalizowanych w wyrobisku górniczym, którego definicja legalna przewidziana została w art. 6 ust. 1 pkt 17 u.p.g.g. Odstąpienie od definicji legalnej stanowiłoby naruszenie prawa przez podmioty stosujące prawo, gdyż wprowadzenie do tekstu prawnego definicji legalnej oznacza, iż posiada ona, jako norma prawna, moc wiążącą dla jej adresatów.
W związku z powyższym stanowisko Wnioskodawcy zawarte we wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej organ uznał za nieprawidłowe w zakresie kolumn rur (wstępnej, prowadnikowej, technicznej, eksploatacyjnej i ługowniczej) oraz prawidłowe w zakresie wyrobiska górniczego (otworu górniczego).
W skardze do tut. Sądu Spółka zaskarżyła interpretację indywidualną wydaną przez Burmistrza Mogilna w całości zarzucając naruszenie prawa materialnego, tj.:
1. dopuszczenie się błędu wykładni przepisów prawa materialnego, tj. art. 1 a ust. 1 pkt 2 u.p.o.l. w zw. z art. 2 ust.1 w zw. z art. 2 ust. 2 pkt 1 u.p.b. w zw. z 106 w zw. z art. 6 ust. 1 pkt 4 u.p.g.g., polegającego na błędnym przyjęciu, ze przepisy Prawa budowlanego mają zastosowanie do wznoszenia obiektów zlokalizowanych w podziemnych wyrobiskach górniczych, i w konsekwencji stanowią one budowle w rozumieniu u.p.o.l., podczas gdy z przepisów u.p.g.g. wynika, iż Prawo budowlane znajduje za stosowanie wyłącznie do obiektów budowlanych zlokalizowanych poza podziemnym wyrobiskiem górniczym, zatem orurowanie znajdujące się w otworze eksploatacyjnym nie stanowi budowli w rozumieniu u.p.o.l.,
2. dopuszczenie się błędu wykładni przepisu prawa materialnego, tj. art. 1 a ust. 1 pkt 2 lit. a u.p.o.l. w zw. z art. 1 a ust. 1 pkt 2b u.p.o.l., polegającego na błędnym uznaniu, że kolumny rur (wstępna, prowadnikowa, techniczna, eksploatacyjna i ługownicza) stanowią budowle, o których mowa odpowiednio w poz. 13 lub 20 załącznika nr 4 do tej ustawy, podczas gdy kolumny te nie zostały wzniesione w wyniku robot budowlanych, a w konsekwencji nie stanowią budowli w rozumieniu u.p.o.l.,
3. dopuszczenie się niewłaściwej oceny co do zastosowania art. 2 ust. 1 pkt 3 u.p.o.l., polegającego na błędnym przyjęciu, że kolumny rur (wstępna, prowadnikowa, technologiczna, eksploatacyjna i ługownicza) stanowią budowle podlegające opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości, podczas gdy kolumny te nie stanowią budowli w rozumieniu u.p.o.l., a tym samym nie stanowią przedmiotu opodatkowania podatkiem od nieruchomości,
4. dopuszczenie się błędu wykładni przepisu prawa materialnego, tj. art. 1 a ust. 1 pkt 2 lit. a u.p.o.l. i poz. 13 załącznika nr 4 do u.p.o.l. poprzez uznane kolumn eksploatacyjnej i ługowniczej za wodociqg i inny rurociqg, podczas gdy kolumny to mają charakter wolno-wiszący i są przemieszczane w otworze za pomocą specjalistycznych urządzeń.
Mając powyższe na uwadze Spółka wniosła o uchylenie zaskarżonej interpretacji indywidualnej w całości.
W odpowiedzi na skargę Burmistrz Mogilna podtrzymał dotychczasowe stanowisko w sprawie i wniósł o oddalenie skargi. Swoje stanowisko organ uzupełnił w piśmie procesowym z dnia 25 maja 2026 r., w którym podkreślił, że kwestia dotycząca rodzaju robót w wyniku, których powstały kolumny rur w wyrobisku górniczym (wstępna, prowadnikowa, techniczna, eksploatacyjna i ługownicza) stanowi kwestię prawną, która podlega jako sporna w przedmiotowej sprawie ocenie. Organ stwierdził, że wydając interpretację indywidualną był uprawiony do dokonania oceny stanowiska Skarżącej zawartego we wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej w zakresie tego czy do prac polegających na budowie spornych kolumn rur w wyrobisku górniczym stosuje się przepisy ustawy Prawo budowlane. Organ przyjął – powołując się na wyrok Trybunału Konstytucyjnego z dnia 13 września 2011 r., sygn. akt P 33/09, iż wykonanie ww. obiektów znajdujących się w podziemnych wyrobiskach górniczych podlegało przepisom ustawy Prawo budowlane.
Spółka w piśmie procesowym z dnia 27 maja 2026 r. wskazała, że wyrok Trybunału Konstytucyjnego z dnia 13 września 2011 r., sygn. akt P 33/09, na który powołuje się organ, był wydany w innym stanie prawnym niż obecnie obowiązujący. Od 1 stycznia 2025 r. art. 1 ust. 1 pkt 2b u.p.o.l. formułuje wprost warunek, żeby do procesu powstawania obiektu stosowało się przepisy u.p.b. Zdaniem Skarżącej, w stanie prawnym, którego dotyczy zaskarżona interpretacja, składnik majątku może podlegać opodatkowaniu jako budowla jedynie wtedy, gdy do procesu jego powstawania mają zastosowanie przepisy u.p.b., a przepisy te nie mają zastosowania do procesu powstawania otworów eksploatacyjnych i ich orurowania.
Podczas rozprawy w dniu 2 czerwca 2026 r. pełnomocnik Skarżącej wskazał, że istotą sporu jest kwestia czy orurowanie otworu eksploatacyjnego stanowi budowlę czy do procesu tworzenia tego obiektu stosuje się przepisy ustawy Prawo budowlane. Opisał, iż wprowadzenie rur nie jest odrębnym procesem od wiercenia, albowiem otwór bez kolumn by się zapadł, występują różne rodzaje kolumn, rury o charakterze stałym i rury eksploatacyjne np. ługownicze. Wyjaśnił, że wprowadzenie rur (kolumn) jest elementem wiercenia otworu, nie ma tu struktur, elementów betonowych, część tych rur to narzędzia do eksploatacji, które są elementami ruchomymi tzn. są przenoszone/przemieszczane. W ocenie Spółki, zasadnicze znaczenie ma fakt, iż nie jest spełniony warunek zawarty w ustawie podatkowej co do zastosowania do tworzenia obiektu prawa budowlanego. Wskazuje również na zmianę stanu prawnego i nieadekwatność w obecnej sytuacji przywoływania przez organ m.in. orzeczenia Trybunału Konstytucyjnego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy zważył, co następuje.
Na podstawie art. 3 § 2 pkt 4a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej także jako: "p.p.s.a."), kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach. Zakres kontroli sprawowanej przez wojewódzkie sądy administracyjne określa ustawa z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. z 2024 r. poz. 1267) stanowiąc w art. 1, że sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem jej zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Zgodnie zaś z art. 57a p.p.s.a. skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania lub dopuszczenia się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Oznacza to, że sąd bada prawidłowość zaskarżonej interpretacji indywidualnej jedynie w zakresie wyznaczonym zarzutami skargi i wskazanych w niej podstaw prawnych.
Oceniając zaskarżoną interpretację z punktu widzenia jej zgodności z prawem na tle sformułowanych przez Spółkę zarzutów naruszenia prawa materialnego Sąd uznał, że narusza ona prawo w stopniu uzasadniającym jej uchylenie.
Istota sporu w rozpoznawanej sprawie dotyczy kwalifikacji kolumn rur (wstępnej, prowadnikowej, technicznej, eksploatacyjnej i ługowniczej) jako budowli, o której mowa w art. 1a ust. 1 pkt 2 lit. a u.p.o.l. Zdaniem Spółki, kolumny te nie stanowią budowli w rozumieniu powyższego przepisu i nie podlegają opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości na podstawie u.p.o.l. Z kolei Burmistrz Mogilna uznał, że sporne kolumny stanowią budowle - kolumny wstępna, prowadnikowa i techniczna to konstrukcja oporowa (poz. 20 załącznika nr 4 do u.p.o.l. w zw. z art. 1a ust. 1 pkt. 2 lit. a u.p.o.l.), zaś kolumny eksploatacyjna i ługownicza to wodociąg i inny rurociąg (poz. 13 załącznika nr 4 do u.p.o.l. w zw. z art. 1a ust. 1 pkt. 2 lit. a u.p.o.l.). Tym samym zdaniem organu podlegają opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości.
Ocena prawna przez Sąd tak zarysowanej kwestii spornej między Spółką a organem wymaga przypomnienia zasadniczych argumentów Trybunału Konstytucyjnego (dalej także jako: "TK") zaprezentowanych w wyroku z dnia 13 września 2011 r., sygn. akt P 33/09. Wprawdzie wyrok ten został wydany na tle nieobowiązującego już w 2025 r. stanu prawnego, niemniej jednak argumenty i tezy zawarte w tym wyroku mają uniwersalne znaczenie bowiem wyznaczają wzorzec prawidłowej wykładni i stosowania ustawowej definicji budowli jako przedmiotu opodatkowania podatkiem od nieruchomości.
W wyroku wydanym w sprawie o sygn. akt P 33/09, Trybunał Konstytucyjny podzielił pogląd, że w każdej sprawie podatkowej dotyczącej infrastruktury znajdującej się w podziemnych wyrobiskach górniczych niezbędne jest dokładne ustalenie, które z obiektów i urządzeń można zakwalifikować jako budowle w rozumieniu ustawy o podatkach i opłatach lokalnych, co pozwoli wykluczyć ryzyko opierania się w tym względzie na wątpliwych uogólnieniach. Podkreślenia wymaga zdaniem TK, że gdy kwalifikacja obiektu zlokalizowanego w podziemnym wyrobisku górniczym jako budowli w rozumieniu ustawy o podatkach i opłatach lokalnych budzi wątpliwości, których nie daje się wyeliminować, kwestię - ze względu na zakaz stosowania analogii z ustawy w prawie podatkowym - należy rozstrzygnąć negatywnie. Niezależnie jednak od tego, jak wskazane zagadnienie zostanie ostatecznie rozstrzygnięte, konieczne wydaje się szczegółowe wyjaśnienie podatnikom, jakie względy przemawiały za taką bądź inną decyzją. W przekonaniu TK konieczne wydało się przypomnienie, iż zgodnie z wymogami konstytucyjnymi niejasnych regulacji podatkowych nie wolno interpretować na niekorzyść podatników, a w konsekwencji jeśli takie regulacje okazują się ostatecznie wieloznaczne, to zgodnie z zasadą in dubio pro tributario należy opowiedzieć się za rozwiązaniem uwzględniającym interes podmiotu obowiązanego do świadczeń podatkowych. Tym bardziej za niedopuszczalne uznać trzeba analogiczne stosowanie nieprecyzyjnych przepisów podatkowych czy też rozszerzające stosowanie jednoznacznych przepisów podatkowych, gdyby miało to na celu zwiększenie obowiązków podatkowych. TK podkreślił, że w wypadku prawa daninowego gwarancje dostatecznej określoności regulacji prawnych wynikające z zasady poprawnej legislacji ulegają istotnemu wzmocnieniu ze względu treść art. 84 i art. 217 Konstytucji. Pierwszy z wymienionych przepisów ustawy zasadniczej formułuje nakaz precyzyjnego ustalenia w ustawie wszystkich istotnych elementów stosunku daninowego, natomiast drugi z tych przepisów wskazuje, w odniesieniu do jakich elementów omawianego stosunku (podmioty, przedmiot, stawki, zasady przyznawania ulg i umorzeń oraz kategorie podmiotów zwolnionych) rozważany obowiązek ma charakter szczególny. W praktyce oznacza to m.in., że przepisy prawa podatkowego nie mogą być interpretowane per analogiam na niekorzyść podatników.
Powyższe stanowisko prawne i wskazówki interpretacyjne TK przedstawione z perspektywy wzorców konstytucyjnych mają kluczowe znaczenie dla wyniku sądowej kontroli legalności zaskarżonej interpretacji indywidualnej i dla stwierdzenia, że dotychczasowe stanowisko organu nie może zostać zaakceptowane z punktu widzenia prawa.
Wskazać bowiem należy, że art. 1a ust. 1 pkt 2 u.p.o.l. zawiera definicję legalną "budowli" przez wyszczególnienie, że oznacza ona:
a) obiekt niebędący budynkiem, wymieniony w załączniku nr 4 do ustawy, wraz z instalacjami zapewniającymi możliwość jego użytkowania zgodnie z przeznaczeniem,
b) elektrownię wiatrową, elektrownię jądrową i elektrownię fotowoltaiczną, biogazownię, biogazownię rolniczą, magazyn energii, kocioł, piec przemysłowy, kolej linową, wyciąg narciarski oraz skocznię, w części niebędącej budynkiem – wyłącznie w zakresie ich części budowlanych,
c) urządzenie budowlane – przyłącze oraz urządzenie instalacyjne, w tym służące oczyszczaniu lub gromadzeniu ścieków, oraz inne urządzenie techniczne, bezpośrednio związane z budynkiem lub obiektem, o którym mowa w lit. a, niezbędne do ich użytkowania zgodnie z przeznaczeniem,
d) urządzenie techniczne inne niż wymienione w lit. a-c – wyłącznie w zakresie jego części budowlanych,
e) fundamenty pod maszyny oraz pod urządzenia techniczne, jasko odrębne pod względem technicznym części przedmiotów składających się na całość użytkową
- wzniesione w wyniku robót budowlanych, także w przypadku, gdy stanowią część obiektu niewymienionego w ustawie.
Stosownie do art. 1a ust. 1 pkt 2a u.p.o.l. "obiekt budowlany" to budynek lub budowla, z wyłączeniem wyrobisk górniczych, a także niewielkich obiektów stanowiących:
a) obiekty kultu religijnego - w szczególności kapliczki, krzyże przydrożne i figury,
b) obiekty architektury ogrodowej - w szczególności posągi i figurki ogrodowe, wodotryski, mostki, pergole, murowane grille i oczka wodne,
c) obiekty użytkowe służące rekreacji codziennej i utrzymaniu porządku – w szczególności śmietniki, wiaty na wózki dziecięce i rowery oraz obiekty stanowiące wyposażenie placów zabaw dla dzieci;
"Roboty budowlane" to pojęcie zdefiniowane w art. 1 ust. 1 pkt 2b u.p.o.l., zgodnie z którym są to "prace polegające na budowie, odbudowie, rozbudowie, nadbudowie, przebudowie lub montażu, do których stosuje się przepisy ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane (Dz. U. z 2025 r. poz. 418)".
Załącznik nr 4, o którym mowa w art. 1a ust. 1 pkt 2 lit. a u.p.o.l., zawiera wykaz 28 obiektów, wśród których wyszczególniono:
- poz. 13 - występujące samodzielnie lub stanowiące element sieci obiekty, których charakterystycznym parametrem jest długość:
a) wodociąg, gazociąg, ciepłociąg oraz inny rurociąg,
b) trakcja elektroenergetyczna, linia elektroenergetyczna,
c) linia kablowa podziemna, umieszczona bezpośrednio w ziemi lub nadziemna, z wyłączeniem kabli telekomunikacyjnych dowieszonych do już istniejącej linii kablowej nadziemnej,
d) kanalizacja kablowa, z wyłączeniem zainstalowanych w niej kabli,
e) kanał technologiczny, z wyłączeniem zainstalowanych w nim kabli,
f) kanał inny niż wymieniony w załączniku
- wraz z przewodami, fundamentem, podbudową słupową oraz konstrukcją wsporczą, o ile je posiadają;
- poz. 20 - konstrukcja oporowa, konstrukcja wsporcza inna niż wymieniona w załączniku.
Z powyższych przepisów wynika, że na gruncie u.p.o.l. budowlą jest m.in. obiekt niebędący budynkiem, wymieniony w załączniku nr 4 do ustawy, wraz z instalacjami zapewniającymi możliwość jego użytkowania zgodnie z przeznaczeniem, wzniesiony w wyniku robót budowlanych, także w przypadku, gdy stanowi część obiektu niewymienionego w ustawie.
Według analizowanego brzmienia art. 1a ust. 1 u.p.o.l, budowle, stanowiące przedmiot opodatkowania podatkiem od nieruchomości, mają być wzniesione w wyniku robót budowlanych rozumianych jako budowa, odbudowa, rozbudowa, nadbudowa, przebudowa lub montaż, do których stosuje się przepisy ustawy Prawo budowlane.
W zaskarżonej interpretacji organ sformułował stanowisko, że:
- "przepisy prawa budowlanego mają zastosowanie w sprawach nie uregulowanych w prawie geologicznym i górniczym";
- "Przepisy prawa geologicznego i górniczego nie definiują pojęcia "roboty budowlane", podobnie zresztą pojęć projektowania, budowy, utrzymania i rozbiórki obiektów budowlanych zakładów górniczych. Należy w związku z tym przyjąć, iż ich zakres znaczeniowy jest tożsamy z pojęciami używanymi na gruncie przepisów ustawy Prawo budowlane";
- "fakt, że przepisów ustawy Prawo budowlane nie stosuje się do wyrobisk górniczych nie może wyłączać zastosowania przepisów tej ustawy przy określaniu przedmiotu opodatkowania podatkiem od nieruchomości."
Powyższe stanowisko organ zaprezentował w związku z treścią art. 106 u.p.g.g., który stanowi, że: "Do projektowania, budowy, utrzymania i rozbiórki obiektów budowlanych zakładów górniczych stosuje się przepisy prawa budowlanego oraz odpowiednio przepisy niniejszego rozdziału i rozdziału 5." Organ pominął jednak w przeprowadzonej wykładni przepisów prawa to, że art. 106 u.p.g.g. zawiera zapis o "obiektach budowlanych zakładów górniczych". Tymczasem "obiekt budowlany zakładu górniczego" to pojęcie ustawowe, którego definicja legalna została sformułowana w art. 6 ust. 1 pkt 4 u.p.g.g. w następujący sposób: "obiektem budowlanym zakładu górniczego - jest znajdujący się poza podziemnym wyrobiskiem górniczym obiekt zakładu górniczego będący obiektem budowlanym w rozumieniu ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane (Dz. U. z 2025 r. poz. 418, 1080, 1535, 1673 i 1847), służący bezpośrednio do wykonywania działalności regulowanej ustawą w zakresie:
a) wydobywania kopalin ze złóż, a w podziemnych zakładach górniczych wydobywających węgiel kamienny wraz z pozostającym w związku technologicznym z wydobyciem kopaliny przygotowaniem wydobytej kopaliny do sprzedaży, albo
b) podziemnego bezzbiornikowego magazynowania substancji, albo
c) podziemnego składowania odpadów, albo
d) podziemnego składowania dwutlenku węgla".
Na potrzeby rozpatrywanej sprawy istotne znaczenie ma część definicji wskazująca na to, że "obiekt budowlany zakładu górniczego" znajduje się "poza podziemnym wyrobiskiem górniczym". Spółka wskazała bowiem we wniosku o udzielenie interpretacji indywidualnej, że "Obiekty wymienione w punkcie 2-5 powyżej (kolumny: wstępna, prowadnikowa, techniczna i eksploatacyjna) stanowią wyposażenie otworu wiertniczego w części dołowej (podziemnej)." Sporne kolumny znajdują się zatem w wyrobisku górniczym.
Przedwczesne w związku z tym, w ocenie Sądu, było zastosowanie przez Burmistrza Mogilna do kolumn opisanych przez Spółkę art. 1a ust. 1 pkt 2 lit. a u.p.o.l. Stanowisko organu nie znajduje bowiem uzasadnienia w przeprowadzonej przez organ wykładni art. 1a ust. 1 pkt 2 lit. a u.p.o.l. w zw. z art. 106 u.p.g.g.
Ponadto zaprezentowana przez organ wykładnia przepisów prawa w stosunku do kolumn opisanych przez Skarżącą pomija wskazanie Spółki, iż "Otwory eksploatacyjne, zarówno w zakresie wykonania odwiertu, jak i w zakresie wprowadzenia do nich kolumn, powstały i będą powstawać w wyniku robót górniczych w rozumieniu ustawy z dnia 9 czerwca 2011 r. - Prawo geologiczne i górnicze".
W ocenie Sądu organ nie dokonał wykładni wszystkich przepisów prawa mających znaczenie dla oceny stanowiska Spółki zaprezentowanego we wniosku o interpretację indywidualną. W konsekwencji organ nie wykazał z jednej strony, aby powstanie opisanych przez Spółkę kolumn nie było efektem roboty geologicznej, roboty górniczej w rozumieniu u.p.g.g., a z drugiej strony, aby było rezultatem robót budowlanych, do których nawiązuje art. 1a ust. 1 pkt 2, pkt 2b u.p.o.l. w rozważanym brzmieniu.
Niezależnie od powyższego wskazać należy, że organ interpretacyjny przyjął, że kolumny wstępna, prowadnikowa i techniczna pełnią rolę stabilizatora wyrobiska górniczego, a zatem stanowią konstrukcję oporową, o której mowa w poz. 20 załącznika nr 4 do u.p.o.l. w zw. z art. 1a ust. 1 pkt. 2 lit. a u.p.o.l. Kolumny eksploatacyjna i ługownicza zostały uznane przez organ za budowle, o których mowa w poz. 13 załącznika nr 4 do u.p.o.l. w zw. z art. 1a ust. 1 pkt. 2 lit. a u.p.o.l., tj. wodociąg i inny rurociąg.
Na gruncie przytoczonego stanu prawnego, obowiązującego od 1 stycznia 2025 r., należy odnotować, że ustawodawca nie wymienił konkretnie kolumn (wstępnej, prowadnikowej, technicznej, eksploatacyjnej i ługowniczej), ani w szerszym ujęciu obiektów, urządzeń usytuowanych w wyrobiskach górniczych. Z jednej strony wyłączył wyrobiska górnicze z kategorii obiektów budowlanych, ale z drugiej strony nie wpisał do u.p.o.l., ani do załącznika do tej ustawy, jakie budowle spośród sytuowanych w wyrobiskach górniczych zalicza do budowli, stanowiących przedmiot opodatkowania podatkiem od nieruchomości.
Trzeba przy tym podkreślić, że zmiana stanu prawnego dotycząca ścisłego określenia budowli podlegających opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości w ustawie podatkowej, wprowadzona z 1 stycznia 2025 r., miała zmierzać do wdrożenia standardów konstytucyjnych zgodnie ze stanowiskiem TK wyrażonym m.in. w sprawie o sygn. akt P 33/09 omówionym powyżej. Oznacza to w konsekwencji, że poczynając od 1 stycznia 2025 r. nie można podejmować prób poszukiwania budowli podobnych do wymienionych w u.p.o.l. z nazwy, a więc poszerzenia katalogu tej kategorii przedmiotów opodatkowania podatkiem od nieruchomości ponad treść u.p.o.l. - ustawy podatkowej.
W tym zakresie wątpliwości Sądu budzi kwalifikacja kolumn zastosowana przez organ. Przyporządkowując kolumny eksploatacyjną i ługowniczą do poz. 13 załącznika nr 4 do u.p.o.l. Burmistrz Mogilna nie przywołał bowiem w całości zapisów poz. 13 załącznika nr 4 do u.p.o.l. i nie rozważył podstawowego parametru technicznego wskazującego na występowanie wodociągu, gazociągu, ciepłociągu oraz innego rurociągu – jakim, zgodnie z treścią poz. 13 załącznika nr 4 do u.p.o.l., jest ich długość. Ponadto organ w żaden sposób nie odniósł się do tego, że poz. 13 załącznika nr 4 do u.p.o.l. wskazuje, iż wymienione w tej pozycji załącznika obiekty występują samodzielnie lub stanowią element sieci wraz z przewodami, fundamentem, podbudową słupową oraz konstrukcją wsporczą, o ile je posiadają. Zdaniem Sądu, aby dany obiekt można było uznać za obiekt, o którym mowa w poz. 13 załącznika nr 4 do u.p.o.l. należało wskazać, które cechy obiektów opisanych przez Spółkę we wniosku o interpretację są zbieżne z cechami, o których mowa w poz. 13 załącznika nr 4 do u.p.o.l. Rozważań w powyższym zakresie zabrakło w zaskarżonej interpretacji, co powoduje, że uzasadniony jest zarzut naruszenia przez organ art. 1a ust. 1 pkt. 2 lit. a u.p.o.l. w zw. z poz. 13 załącznika nr 4 do tej ustawy.
Zdaniem Sądu, organ dostrzegając pominięcie obiektów znajdujących się w wyrobisku górniczym w załączniku nr 4 do u.p.o.l. przyjął istnienie podobieństwa kolumn opisanych przez Skarżącą do konstrukcji oporowej, rurociągu. Rzecz jednak w tym, że organ nie omówił, na czym konkretnie miałoby polegać istotne podobieństwo między kolumnami opisanymi przez Spółkę a konstrukcją oporową, rurociągiem, w szczególności według jakich konkretnych kryteriów można byłoby zasadnie przyjąć istnienie takiego podobieństwa, biorąc pod uwagę rozwiązania konstrukcyjne, mechanizm powstawania, charakter robót.
Konkludując całokształt powyższych rozważań, Sąd stwierdza, że zaskarżona interpretacja stanowi wynik błędnej wykładni wskazanych w skardze przepisów u.p.o.l., niewłaściwej oceny co do ich zastosowania. W toku ponownego rozpatrywania wniosku Skarżącej obowiązkiem organu będzie uwzględnienie rozważań Sądu zawartych w niniejszym wyroku oraz dokonanie z ich uwzględnieniem powtórnej oceny stanowiska Spółki.
W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 146 § 1 w zw. z art. 145 § 1 pkt 1 lit. a p.p.s.a., Sąd uchylił zaskarżoną interpretację, orzekając o kosztach postępowania w oparciu o przepisy art. 200 w zw. z art. 205 § 2 p.p.s.a. w zw. z § 14 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz. U. z 2026 r. poz. 118).
Końcowo zaznaczyć należy, że pomiędzy stronami nie było sporu co do kwalifikacji wyrobiska górniczego (otworu górniczego), mimo, że Spółka zaskarżyła interpretację indywidualną w całości. Organ uznał bowiem za prawidłowe stanowisko Skarżącej, że wyrobisko górnicze (otwór górniczy) nie stanowi obiektu budowlanego, a tym samym nie podlega opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości. Sąd stanowisko w zakresie wyrobiska górniczego (otworu górniczego) zaprezentowane przez organ uznał za prawidłowe mając na uwadze treść przytoczonej powyżej definicji legalnej pojęcia "obiekt budowlany" (art. 1a ust. 1 pkt 2a u.p.o.l.). Zaskarżona interpretacja została jednak uchylona w całości ze względu na niepodzielność jej konstrukcji.
Orzeczenia, których sygnatury przywołano w uzasadnieniu dostępne są na stronie internetowej orzeczeń sądów administracyjnych: http://orzeczenia.nsa.gov.pl
J. Ziołek U. Wiśniewska L. Kleczkowski