2) art. 15 k.p.a. przez brak przeprowadzenia własnego postępowania przez organ II instancji, bezkrytyczne przyjęcie stanowiska organu I instancji, bez przeprowadzenia samodzielnego i wszechstronnego postępowania wyjaśniającego w tej sprawie oraz bez starannego wyjaśnienia podstaw prawnych rozstrzygnięcia, co w konsekwencji doprowadziło do bezrefleksyjnego przyjęcia w ślad za organem I instancji, że dotacja pobrana została w nadmiernej wysokości, oraz pomimo braku wskazania materialnej podstawy prawnej tej decyzji;
3) art. 75, art. 77 i art. 80 w zw. z art. 7 k.p.a. polegającym na błędnym ustaleniu stanu faktycznego oraz stanu prawnego, pominięciu przedstawianych dowodów, nieuwzględnienie jako dowodów dokumentów w sprawie, niewyczerpującym zebraniu i rozpatrzeniu całego materiału dowodowego i niepodjęciu wszelkich czynności niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego i załatwienia sprawy pomimo tego, iż organ administracji publicznej jest obowiązany w sposób wyczerpujący zebrać i rozpatrzyć cały materiał dowodowy, co doprowadziło organ do poczynienia w zaskarżonej decyzji błędnych ustaleń faktycznych i prawnych;
4) art. 107 § 1 i 3 k.p.a. w zw. z art. 75, art. 77 i art. 80 i art. 7 k.p.a. przez nienależyte ustalenie stanu faktycznego w sprawie i w konsekwencji uznanie części dotacji za wykorzystaną niezgodnie-z przeznaczeniem, a także brak należytego i dokładnego uzasadnienia wydanej decyzji, brak wyjaśnienia podstaw prawnych i faktycznych wydanej decyzji, nieczytelność i niezrozumiałość uzasadnienia co do poszczególnych przypadków opisanych w decyzji oraz ogólne braki w uzasadnieniu co do dowodów, okoliczności i podstaw dokonanych ustaleń;
- art. 35 ust. 1 u.f.z.o. w zw. z art. 252 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych (Dz.U. z 2024 r. poz. 1530 ze zm., dalej: "u.f.p.") przez błędne uznanie, że dotacja została wykorzystana niezgodnie z przeznaczeniem;
- art. 81 i art. 81 b ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2024 poz. przez bezprawną odmowę przyjęcia i uwzględnienia złożonej korekty rozliczenia rocznego wykorzystania dotacji.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zakres kontroli sprawowanej przez wojewódzkie sądy administracyjne określa ustawa z 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U.2022.2492, tj. ze zm.) stanowiąc w art. 1 § 1 i § 2, że sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem jej zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W ramach tej kontroli sąd stosuje środki przewidziane w art. 145-150 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024r. poz. 935 dalej: "p.p.s.a."). Powyższe oznacza, że zaskarżony akt administracyjny może zostać wzruszony przez sąd tylko wówczas, gdy narusza prawo w sposób określony w powołanej ustawie. W przeciwnym razie skarga podlega oddaleniu. Sąd uchyla zaskarżoną decyzję jeśli stwierdzi, że wydano ją z naruszeniem prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy lub z naruszeniem prawa procesowego, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy (art. 145 § 1 pkt 1 lit. a i lit. c p.p.s.a.). Należy również zauważyć, iż zgodnie z art. 134 § 1 p.p.s.a. sąd nie jest związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.
Podkreślić należy, że sądowa kontrola prawidłowości rozstrzygnięcia organu obejmuje badanie zarówno poprawność interpretacji i zastosowania norm prawnych, jak i poprawność przeprowadzonych czynności procesowych oraz dokonanej przez organy oceny zebranego materiału dowodowego. Sąd administracyjny nie dokonuje własnych ustaleń w sprawie ale poddaje ocenie poprawność ustaleń poczynionych przez organ w postępowaniu administracyjnym.
W tak zakreślonym zakresie kognicji Sąd uznał skargę za niezasadną.
Przedmiotem sporu w niniejszej sprawie jest to, czy Skarżąca jako organ prowadzący Policealnych Szkół, Techników i Liceum w B. prawidłowo wydatkowała otrzymane w 2021r. i 2022r. środki z dotacji oświatowej, z zachowaniem regulacji art. 35 ust. 1 u.f.z.o. Strona, formułując zarzuty naruszenia przepisów prawa materialnego i procesowego, stoi na stanowisku, że w sprawie brak jest podstaw do uznania, że wypłacona dotacja została wykorzystana niezgodnie z przeznaczeniem, albowiem w rzeczywistości została ona wydatkowana na cele wskazane w u.f.z.o. Strona kwestionuje również sposób przeprowadzenia postępowania dowodowego a także wskazuje na rażącą niezgodność decyzji ze stanem faktycznym. Wobec powyższego w pierwszej kolejności odnieść należy się do zarzutów skargi w zakresie naruszenia przepisów postępowania, gdyż mają one bezpośredni wpływ na prawidłowość ustalenia stanu faktycznego w sprawie, która to prawidłowość determinuje z kolei ocenę procesu subsumpcji.
Przed przystąpieniem do badania sprawy zauważyć należy, że dotacje oświatowe są środkami publicznymi, do których zastosowanie mają przepisy ustawy o finansach publicznych, co wynika z jej art. 60 pkt 1. Natomiast stosownie do art. 67 ust. 1 u.f.p. do spraw dotyczących należności, o których mowa w art. 60 u.f.p., nieuregulowanych tą ustawą stosuje się przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego i odpowiednio przepisy działu III Ordynacji podatkowej.
W ocenie Sądu, analiza akt administracyjnych sprawy pozwala na stwierdzenie, że postępowanie prowadzone zarówno przez organ I jak i II instancji, przebiegało zgodnie z przepisami prawa. Zauważyć należy, że organy przestrzegały przepisów postępowania, w tym z zakresu: wszczęcia z urzędu postępowania; zagwarantowania udziału w postępowaniu osobom reprezentującym organ założycielski (pełnomocnikowi tych osób); wzywania do składania wyjaśnień i dowodów oraz przyjmowała tych wyjaśnień i dowodów; prowadzenia akt sprawy; sporządzania protokołów z czynności administracyjnych z osobistym udziałem stron postępowania; doręczania pism. Na podstawie analizy akt sprawy stwierdzić z całą pewnością można, że Skarżąca aktywnie uczestniczyła w postępowaniu. Potwierdza to obszerny materiał dowodowy, zgromadzony zarówno z inicjatywy Strony (przedkładane dowody), jak i z inicjatywy organu. Sąd podkreśla, że działanie z poszanowaniem zasady swobodnej oceny dowodów (art. 80 k.p.a.), w myśl której organ ocenia dowody na podstawie całokształtu materiału dowodowego, czy dana okoliczność została udowodniona, przede wszystkim musi znaleźć odbicie w materiale dowodowym sprawy, który we właściwy sposób został przeanalizowany i opisany w rozstrzygnięciu. W niniejszej sprawie organy sprostały temu zadaniu, postępowanie w tym zakresie licuje z zasadą swobodnej oceny dowodów.
Za niezasadne Sąd uznał zarzuty dotyczące naruszenia art. 6, art. 7 i art. 7a, art. 8, art. 77, art. 80, a także art. 75 k.p.a. Wbrew twierdzeniom Strony w okolicznościach sprawy zostały podjęte wszelkie czynności niezbędne do dokładnego wyjaśnienia zaistniałego stanu faktycznego w kontekście wykorzystania dotacji w badanym okresie, w ramach wykazania wystąpienia w sprawie podstaw do żądania zwrotu dotacji (w określonej kwocie) jako wykorzystanej niezgodnie z przeznaczeniem. Ocena materiału dowodowego została dokonana w oparciu o obiektywne kryteria, a okoliczności sprawy zostały wyjaśnione i przedstawione w wyczerpującym zakresie w sposób odpowiadający wymaganiom ustanowionym przez przepisy. W konsekwencji wnioski wyciągnięte na ich podstawie są powiązane w logiczną, spójną całość, w następstwie czego wydane orzeczenie jest prawidłowe.
Strona w skardze, w części dotyczącej zarzutów prawa procesowego (pkt. II. 1) jak i w zakresie zarzutów naruszenia prawa materialnego (pkt. IV) podnosi, iż złożone przez nią dowody (pismo z dnia [...] stycznia 2024r.) nie stanowią korekty rozliczenia dotacji a są to dowody i wyjaśnienia. Stanowisko Skarżącej jest niekonsekwentne, bo pomimo takich twierdzeń 10 kolejnych stron skargi (strony 10-15) zawierają wywody o możliwości składania korekt w zakresie rozliczenia dotacji , które kończą się konkluzją: "nie ma wobec tego żadnych prawnych przesłanek do odmówienia przyjęcia złożonej korekty rozliczenia dotacji. Podtrzymuję zatem stanowisko, że złożona korekta jest prawidłowa i winna być podstawą rozliczenia wydatków oraz przeprowadzenia kontroli merytorycznej. Jej odrzucenie stanowi naruszenia art. 75 i nast. Kpa oraz art. 81 Ordynacji podatkowej." (str. 14 skargi). Wobec powyższego Sąd przyjmuje, że intencją Strony było złożenie korekty rozliczenia dotacji a nie wyjaśnień do dokonanego rozliczenia. Ustosunkowując się do zatem zarzutów Strony dotyczących bezpodstawnej odmowy przyjęcia i uwzględnienia dowodów przez organy, uznanych jako korekta rozliczenia, należy mieć na uwadze, że sposób wydatkowania środków z dotacji został wyraźnie sprecyzowany w uchwale Rady Miasta B. z dnia [...] maja 2019r. Nr [...] w sprawie ustalenia trybu udzielania i rozliczania dotacji dla placówek wychowania przedszkolnego, szkół i poradni psychologiczno-pedagogicznych prowadzonych na terenie B. przez inne, niż Miasto B. osoby prawne lub osoby fizyczne oraz trybu przeprowadzania kontroli prawidłowości ich pobrania i wykorzystania. W przepisach tej uchwały (§ 10 ust. 1) wyraźnie postanowiono, że w terminie do dnia 20 stycznia roku następującego po roku udzielenia dotacji, organ prowadzący dotowaną jednostkę zobowiązany jest do złożenia rocznego rozliczenia wykorzystania dotacji w formie wydruku z systemu elektronicznego wskazanego przez organ dotujący według wzoru stanowiącego załącznik do Regulaminu. Przedmiotowa uchwała Rady Miasta B., jak zasadnie wskazały organy, jest głównym i podstawowym aktem prawnym statuującym tryb udzielania dotacji, sposób jej rozliczania przez uprawnione do niej podmioty, a także tryb kontroli, co Strona zdaje się pomijać. W związku z tym powoływanie się na inne akty prawne w tym zakresie, a także analogie (art. 81b O.p.) do zeznań podatkowych PIT lub CIT (określanych na gruncie prawa podatkowego jako deklaracje) musi mieć wyraźnie i jednoznaczne uzasadnienie. Zgodnie bowiem z art. 38 ust. 1 u.f.z.o., organ stanowiący jednostki samorządu terytorialnego, w drodze uchwały, ustala tryb udzielania i rozliczania dotacji, o których mowa w art. 15-21, art. 25, art. 26, art. 28-3la i art. 32, oraz tryb przeprowadzania kontroli prawidłowości ich pobrania i wykorzystania, w tym zakres danych, które powinny być zawarte we wniosku o udzielenie dotacji i w rozliczeniu jej wykorzystania, termin przekazania informacji o liczbie odpowiednio dzieci objętych wczesnym wspomaganiem rozwoju, uczniów, wychowanków, uczestników zajęć rewalidacyjno-wychowawczych lub słuchaczy kwalifikacyjnych kursów zawodowych, o których mowa w art. 34 ust. 2, oraz termin i sposób rozliczenia wykorzystania dotacji. Podkreślić należy, że ww. uchwała określa szczegółowo tryb kontroli wobec czego brak jest podstaw, aby odwoływać się w drodze analogii do kontroli przeprowadzanych przez organy skarbowe na podstawie odrębnych przepisów. Należy zgodzić się z organem, że żaden przepis ww. uchwały Rady Miasta B. nie przewiduje możliwości korygowania złożonego rozliczenia wykorzystanej dotacji, rozumianego jako sprawozdanie z wydatkowanych środków i to już po zakwestionowaniu poszczególnych wydatków. W tej sytuacji nie można domniemywać możliwości zmiany rozliczenia dotacji w ten właśnie sposób, gdy w trakcie kontroli zostaną stwierdzone nieprawidłowości, a korekta zostaje złożona właśnie w wyniku stwierdzenia tych nieprawidłowości. Skarżąca, przysługujące jej zdaniem uprawnienie do skorygowania rozliczenia dotacji wywodzi ze stosowanych w tym wypadku odpowiednio regulacji Ordynacji podatkowej, dotyczących korygowania deklaracji podatkowych, niemniej jednak zauważyć należy, iż przedmiotowe przepisy odnoszą się do nieco innej materii. Regulacje Ordynacji, w odniesieniu do dotacji oświatowych, stosuje się, z mocy przepisów ustawy o finansach publicznych, nie wprost, a jedynie odpowiednio, tj. z uwzględnieniem specyfiki tego rodzaju środków, ich przeznaczenia, a także odrębnie uregulowanego trybu ich przyznawania i rozliczania. Brak jest więc podstaw do automatycznego i niczym nieograniczonego przenoszenia na ten grunt rozwiązań przyjętych w odniesieniu do materii regulowanej przepisami prawa podatkowego, odzwierciedlających jej specyfikę. W tym ostatnim aspekcie zauważyć należy, że rozliczenie dotacji, rozumiane jako raportowanie sposobu wydatkowanych środków publicznych, wykazuje znaczne odmienności w stosunku do deklaracji podatkowych, a zwłaszcza zeznań podatkowych - a więc dokumentów, do których składania obowiązani są, na podstawie przepisów prawa podatkowego, podatnicy, płatnicy i inkasenci (art. 3 pkt 5 O.p.), w zakresie których ostateczny ich kształt determinowany jest także wolą składającego je podmiotu, który wybiera taki czy inny sposób opodatkowania, a także, w wyraźnie określonym zakresie, rodzaj deklarowanych wydatków, chociażby w ramach poniesionych kosztów. To pozostawia składającym korekty deklaracji podmiotom pewien zakres swobody, o którym nie możemy mówić w przypadku rozliczeń dotacji. Te bowiem sprowadzają się do rzetelnego przedstawienia sposobu wydatkowanych środków, zgodnie z rzeczywistym ich rozdysponowaniem.
Jak to już wyżej wskazano z art. 3 pkt 5 O.p. wyraźnie wynika, że deklaracje podatkowe zobowiązani są składać podatnicy, płatnicy oraz inkasenci i to jedynie w sytuacji, w której przewidują to przepisy prawa podatkowego. Tak więc w tym wypadku mamy do czynienia ze specyficznym charakterem obowiązków deklaracyjnych, determinowanych podmiotowymi cechami zobowiązanych do ich składania stron, a także pozytywną regulacją prawa (podatkowego), statuującą obowiązek ich składania. To już wprowadza istotną różnicę pomiędzy deklaracją podatkową, a rozliczeniem dotacji, które wynika z innej kategorii regulacji, jakimi są przede wszystkim uchwały organów stanowiących jednostek samorządu terytorialnego. W tym miejscu zauważyć także należy, że przepisy prawa podatkowego zawierają regulacje, zgodnie z którymi czasokres, w którym możliwe jest korygowanie deklaracji jest w istocie bardzo długi, jako że ograniczony jest terminami przedawnienia zobowiązania podatkowego. Podstawowy termin przedawnienia wynosi zaś 5 lat, trudno więc bezkrytycznie przyjąć pogląd, że w drodze odpowiedniego stosowania tych regulacji, w tym właśnie czasie możliwe byłoby dokonanie korekty rozliczenia dotacji, które rozliczane są w okresach rocznych. Mając powyższe na uwadze, brak jest podstaw do przyjęcia, że Skarżąca miała możliwość dokonania korekty rozliczenia dotacji na zasadach właściwych wyłącznie korygowaniu deklaracji podatkowych.
W tym miejscu należy jeszcze podnieść, że argumentacja organów obu instancji, przytoczona na odmowę uwzględnienia jej rozliczenia z marca 2024 r. jest niespójna i w pewnym zakresie wewnętrznie sprzeczna. Z jednej bowiem strony organy zaprzeczają możliwości skorzystania ze sposobności skorygowania rozliczenia (zwłaszcza organ odwoławczy), z drugiej jednak organ I instancji powołuje się na przepisy Ordynacji, zawierające czasowe wyłączenie możliwości dokonania korekty, w związku z prowadzonym postępowaniem kontrolnym czy administracyjnym, wobec podmiotu, który byłby uprawniony do złożenia korekty, a także z uwagi na możliwość udaremnienia wyników kontroli. Tego rodzaju wadliwość uzasadnienia stanowiska organów, choć niewątpliwie mająca miejsce, nie mogła mieć jednak wpływu na rozstrzygnięcie sprawy, gdyż po pierwsze możliwości dokonania korekty złożonego rozliczenia dotacji nie przewidywały przepisy określające tryb jej rozliczenia. Trudno więc mówić o czasowych przeszkodach do jej dokonania. Co prawda regulacje te nie zawierały unormowań wprost zabraniających dokonywania zmian w rozliczeniach, w związku z czym w orzecznictwie sądowym dopuszcza się ich dokonywanie, jednakże z uwagi na wynikający z przepisów sposób wydatkowania środków pochodzących z dotacji oraz ich charakter, nie sposób jest przyjmować, iż zakres tych zmian może prowadzić do istotnej modyfikacji rozliczenia, zwłaszcza w odniesieniu do zastępowania poszczególnych pozycji wydatkowych innymi, czy też korygowania sposobu dokumentowania wydatkowanych środków.
Przechodząc zatem do kwestii zarzutów merytorycznych to sprowadzają się one do kwestionowania przez Stronę sposobu wyliczenia (a właściwie braku uzasadnienia dokonania rozliczenia w sposób przedstawiony w zaskarżonej decyzji) wysokości kwot wynagrodzeń i pochodnych od nich możliwych do sfinansowania z kwot uzyskanych dotacji a także sfinansowania z dotacji oświatowej zasiłków chorobowych i opiekuńczych.
W ocenie Sądu postawione w skardze zarzuty "nieuzasadnionych i pokrętnych wyliczeń dla których nie podano żadnego uzasadnienia faktycznego" nie zasługują na uwzględnienie. Wyliczenia dotyczące wynagrodzeń i pochodnych od nich oparte zostały o materiał dowodowy przedłożony przez Stronę. Skarżąca przedłożyła listy płac wraz z listami rozliczenia dotacji za 2021 i 2022r. dotyczące poszczególnych szkół dla których Strona jest organem prowadzącym i to w oparciu o dane wykazane w tych właśnie dokumentach (co do osoby której wynagrodzenie zostało sfinansowane z dotacji jak i o dane w jakiej części wynagrodzenie wchodziło w skład wydatkowania dotacyjnego) organy zweryfikowały prawidłowość wykorzystania dotacji. Organ odwoławczy w swoim uzasadnieniu przedstawił sposób wyliczenia kwoty dotacji wykorzystanej niezgodnie z przeznaczeniem w odniesieniu do każdej zakwestionowanej listy płac. Natomiast organ pierwszej instancji dokonując wyliczenia odwołał się każdorazowo do dokumentu źródłowego (zestawienia listy płac, umowa o pracę, zestawienia wydatków rozliczonych z dotacji). Sąd w tym zakresie nie stwierdził naruszenia przepisów ustawy o finansowaniu zadań oświatowych jak i przepisów procesowych w zakresie gromadzenia materiału dowodowego (art. 77 i art. 80 k.p.a.) jak i prawidłowego uzasadnienia decyzji (art. 107 k.p.a.). Organy w sposób wymagany prawem zebrały, przeanalizowały i oceniły materiał dowodowy co znalazło swój wyraz w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.
Sąd w pełni aprobuje także stanowisko organów w zakresie braku możliwości rozliczenia z dotacji oświatowej zasiłków chorobowych i opiekuńczych. Zgodzić się należy z organem, że wydatki na wypłatę zasiłków nie stanowią wydatków bieżących (ustawodawca nie nadał im takiego charakteru) wobec czego zgodnie z art. 35 ust. 1 u.f.z.o. nie mogą być finansowane ze środków pochodzących z dotacji. Nie budzi wątpliwości, że zasiłki ZUS są wypłacane za okresy, w których pobierająca je osoba nie świadczy pracy na rzecz uczniów. Tego rodzaju pozycje, nie mieszczą się zatem w kategorii wydatków bieżących, związanych z funkcjonowaniem placówki oświatowej. Sposób wykorzystania dotacji został bowiem w sposób jednoznaczny i kategoryczny określony bezwzględnie obowiązującymi przepisami prawa (art. 9 u.f.z.o. w zw. z art. 236 ust. 2 u.f.p.), które w tym zakresie nie budzą wątpliwości interpretacyjnych.
W ocenie Sądu organy prawidłowo zakwestionowały także rozliczenie w ramach dotacji dla [...] listy płac dotyczącej innej szkoły tj. [...] (lista płac nr [...]). Organ zasadnie wskazał, że dwukrotne rozliczenie z dotacji oświatowej tego samego wydatku oznacza, iż dotacja w tym zakresie jest dotacją wykorzystaną niezgodnie z przeznaczeniem. Uwagi zawarte w skardze odnośnie małego prawdopodobieństwa ujęcia w ewidencji obok siebie (poz. 98 i 100) tego samego wydatku nie wnoszą żadnych merytorycznych treści. Organ nie ma obowiązku dociekać dlaczego popełniono błąd a jedynie w sytuacji wykrycia tego błędu określić kotwę dotacji wydatkowaną niezgodnie z przeznaczeniem.
Ustosunkowując się do zarzutu dotyczącego wykazania przez [...] faktury: za badania lekarskie na kwotę [...]zł, wystawionej przez [...] na kwotę [...]zł oraz przez [...] na kwotę [...]zł, to wskazać należy, że organ pierwszej instancji zasadnie zwrócił się o wyjaśnienie powyższych nieścisłości do Skarżącej. W odpowiedzi otrzymał wyjaśnienia z dnia [...] czerwca 2023r. K. J. zatrudnionej w kwesturze, co wynikało z pieczęci imiennej. W piśmie pracownik Szkoły wskazała, że faktury zostały błędnie ujęte w rozliczeniu, nie przedstawiając ich jednak organowi kontrolującemu. Słusznie organ wyjaśnił, że to organ wydatkujący winien przedstawić dowody na zgodne z przepisami wydatkowanie środków publicznych, czego w tym przypadku Strona nie uczyniła, informując jedynie o nieprawidłowym wykazaniu wskazanych faktur w rozliczeniu dotacji. W konsekwencji organ miął podstawy aby uznać, że łączna kwota wydatkowana na powyższe faktury [...] zł ujęta w zestawieniu wydatków rozliczonych z dotacji oświatowej jest dotacją wykorzystaną niezgodnie z przeznaczeniem i podlega zwrotowi do budżetu M. B..
W zakresie zarzutu dotyczącego kwoty [...]zł to jak wynika z uzasadnienia zaskarżonej decyzji w zestawieniu wydatków rozliczonych w kwietniu 2022r. z dotacji oświatowej na rzecz [...] została ujęta faktura z dnia [...] kwietnia 2022 r. wystawiona przez firmę [...] na kwotę [...]zł. Kolejno, w zestawieniu wydatków rozliczonych w maju 2022 r. z dotacji oświatowej na rzecz Liceum [...] została ujęta ta sama faktura z dnia [...] kwietnia 2022r. wystawiona przez firmę [...] na kwotę [...]zł, co znajduje potwierdzenie w dokumentacji źródłowej (k. 241-244 akt admin.). Potwierdza to również wyjaśnienie J. P. pracownika W. B., która w piśmie z dnia [...] maja 2022 r. pkt. 6 wskazała, że faktura na kwotę [...]zł została podwójnie rozliczona w miesiącu kwietniu i maju 2022 r. Okoliczność podzielenia tej kwoty pomiędzy wszystkie szkoły nie zmienia faktu prawidłowego zakwalifikowania ww. kwoty jako wykorzystanej niezgodnie z przeznaczeniem.
Nie jest zasadne twierdzenie (czy też tylko sugestia) błędnego zakwestionowania kwoty [...]zł z uwagi na przestawienie [...] zł z liczbą [...] zł. Jak wyjaśniano w zaskarżonej decyzji [...], w zestawieniu wydatków rozliczonych w 2022r. z dotacji oświatowej "za efekt" rozliczyła kwotę [...]zł wynikającą z rachunku do umowy zlecenia nr [...] z dnia [...] kwietnia 2022r. wystawionego przez A. B.. Kwota ta stanowiła wynagrodzenie netto zleceniobiorcy. Wynagrodzenie zostało przelane na rachunek bankowy zleceniobiorcy w dniu [...] kwietnia 2022 r. w kwocie [...]zł, a więc [...] zł mniej niż to wynika z przedstawionego rozliczenia. Przy tym należy zauważyć, iż Strona nie udokumentowała faktycznego wydatkowania różnicy w kwocie [...]zł, zatem zasadna jest konkluzja, iż jest do dotacja wykorzystana niezgodnie z przeznaczeniem.
Mając powyższe na uwadze w ocenie Sądu stwierdzić więc należy, że organy prawidłowo uznały, że kwota [...]zł wydatkowana została niezgodnie z przeznaczeniem.
Wbrew twierdzeniom skargi, prowadząc postępowanie w przedmiocie określenie Skarżącej przypadającej do zwrotu kwoty dotacji, organy nie dopuściły się naruszenia wskazach przez Stronę przepisów postępowania. W sposób właściwy dokonały bowiem zebrania niezbędnego do jej rozstrzygnięcia materiału dowodowego, a także jego prawidłowej oceny, której w żadnym razie nie można przypisać cech dowolności. W tym miejscu podkreślić jeszcze raz należy, że obowiązek wykazania prawidłowego i zgodnego z prawem wydatkowania pobranych kwot dotacji obciążał Skarżącą, która winna była tego dokonać w rozliczeniu dotacji. Nie może ona więc aktualnie przerzucać tego obowiązku na organ, a także stawiać mu zarzutów w tym względzie.
W świetle powyższego Sąd, na podstawie art. 151 p.p.s.a. oddalił skargę.